Saturday, July 7, 2012

စေန မနက္ခင္း

စေနေန႔ မနက္ခင္းသည္ အခါမ်ားစြာကလိုပင္ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္…။
သို႔ေသာ္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ အိမ္ ဆိုတာ ရွင္းစရာ လင္းစရာ လုပ္စရာ ကိုင္စရာ ေဝယ်ာဝစၥ အလြန္မ်ားေသာ ေနရာတခုသာ ျဖစ္ေပေတာ့သကိုး ဟု မေက်မခ်မ္းျဖင့္ ေကာက္ခ်က္ခ်ေနမိသည္။ ဒီတပတ္ အိမ္ရွင္းမည္ ဟု ၾကိဳတင္ေတြးေတာထားသည့္အတိုင္း အိပ္ရာႏိုးႏိုးခ်င္း မ်က္ႏွာသစ္ သြားတိုက္၊ ေကာ္ဖီတခြက္ ေသာက္ၿပီး တအိမ္လံုးကို လွည့္ပတ္ ၾကည့္ရင္း ဘယ္နားက စရွင္းရပါ့မလဲဟု စဥ္းစားေနမိသည္။ သည္လိုအခ်ိန္မွာ လက္ပေတာ့၊ အိုင္ပက္ အိုင္ဖုန္းႏွင့္ ဖတ္လက္စ ဝတၳဳမ်ား မဂၢဇင္းမ်ားကို မ်က္ေစာင္းပင္ ထိုးမၾကည့္ရဲ…။ ထိုအရာမ်ားကို တို႔ ထိ လိုက္မိပါက အိမ္ရွင္းေသာအလုပ္ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။

ပထမဦးစြာ ဘုရားပန္း ႏွင့္ ေသာက္ေတာ္ေရ လဲရင္း ဘုရားစင္ကို အရင္ သန္႔ရွင္းလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ အိပ္ခန္းဝမွာ ရပ္ၾကည့္ရင္း ဒီတပတ္ အိပ္ရာခင္းလဲရမွာ သတိရသြားၿပီး အိပ္ရာခင္း အသစ္တစံု သြားယူကာ အိပ္ရာခင္း လဲသည္။ ဘယ္ေလာက္ ပူပူအိုက္အိုက္ Quilt ဆိုေသာ အရာ (ဂြမ္းကပ္) မပါလွ်င္ မအိပ္တတ္သူမို႔ အိပ္ရာခင္းလဲတိုင္း သူမ်ားထက္ ပိုပင္ပန္းရသည္။ အိပ္ရာခင္း အသစ္မစြတ္မီ ေမြ႕ယာကို ဖုန္ခါ ေခါင္းအံုးေတြကို လံုးလံုးေလး ျဖစ္ေအာင္ဖြ… ၿပီးမွ အိပ္ရာခင္း Quilt Cover ေခါင္းအံုးစြတ္ အားလံုး ေသေသသပ္သပ္ျဖစ္ေအာင္ စြတ္လိုက္သည္…။ အရင္ကေတာ့ အားအားယားယား တပတ္တခါ အိပ္ရာခင္းလဲသည္။ Aussino ကို အၾကီးအက်ယ္ အလုပ္အေကြ်းျပဳသူမ်ားထဲတြင္ တေယာက္ အပါအဝင္ ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ အဲေလာက္ အကဲမပါေတာ့ေခ်။ ဆယ္ရက္ တခါ (သို႔) ႏွစ္ပတ္ တခါေလာက္မွ အိပ္ရာခင္း လဲျဖစ္ေတာ့သည္။ တကယ္ေတာ့ သိပ္လည္း အခ်ိန္မ်ားမ်ားမွ မအိပ္တာေလ ဟု သက္သာသလို ေျဖေတြး ေတြးတတ္သူမွာ ကြ်န္မျဖစ္သည္။

တလက္စထဲမွာ အိပ္ခန္းထဲရွိ မွန္တင္ခံု၊ စားပြဲ စသည့္အရာမ်ားေပၚတြင္ ရွိေနေသာ မွန္တံခါးေတြ အလံု ပိတ္ထားသည့္ၾကားမွ ဘယ္ကေန ဘယ္လိုေရာက္ ေရာက္လာၾကမွန္း မသိေသာ ဖုန္မွဳန္႔ႏုႏုေလးမ်ားကို အဝတ္ျဖင့္ လိုက္သုတ္သည္။ အိပ္ခန္းထဲ အားလံုးရွင္းၿပီးသြားေသာအခါ အသစ္ခင္းထားေသာ အိပ္ရာခင္း လွလွေပၚ လွဲ အိပ္ခ်လိုက္ခ်င္ေသာ စိတ္ကို အသာဖယ္ရင္း ဖုန္စုတ္စက္ျဖင့္ တအိမ္လံုး ဖုန္စုတ္ဖို႔ ျပင္ဆင္သည္။ ဖုန္စုတ္ရာတြင္ အမ်ားဆံုးပါဝင္ေသာ ပစၥည္းမ်ားမွ ဆံပင္ခ်ည္မ်ားသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ တခန္းဝင္ တခန္းထြက္ႏွင့္ တအိမ္လံုး ဖုန္စုတ္ၿပီး သကာလမွာ လူက အေတာ္ေလး ေျခကုန္လက္ပမ္း က်ခ်င္ေနၿပီ…။ သို႔ေသာ္ တဝက္တပ်က္မွာ နားလိုက္လွ်င္ ပ်င္းသြားၿပီး ဘာမွ ဆက္မလုပ္ခ်င္လွ်င္ ဘာအလုပ္မွ ၿပီးေျမာက္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ မနားရဲ…။

ေလွ်ာ္စရာ အဝတ္ေဟာင္းျခင္းကို ယူကာ အဝတ္မ်ားကို ရံုးဝတ္ တပံု၊ အိမ္ေနရင္း အဝတ္မ်ား တပံု ႏွစ္ပံုခြဲလိုက္ၿပီး အဝတ္ေလွ်ာ္သည္။ စက္မွ ထြက္လာေသာ အဝတ္မ်ားကို အေျခာက္ခံစက္ထဲထည့္ ၿပီးေတာ့ ေနာက္တပံု ဆက္ေလွ်ာ္… ၿပီးသြားေတာ့ အေျခာက္ခံ.. ထိုအဝတ္ေတြကုန္ေတာ့ ခုနက လဲထားေသာ အိပ္ရာခင္းအေဟာင္းေတြကို ေလွ်ာ္ရျပန္သည္။ အေျခာက္ခံစက္မွ ထြက္လာေသာ အဝတ္မ်ားကို ခ်ိတ္ျဖင့္ ခ်ိတ္တန္တာ ခ်ိတ္… ေခါက္တန္တာ ေခါက္… ထိုစဥ္မွာပင္ ဒီတပတ္ အကူေကာင္မေလး မအားေသာေၾကာင့္ မလာႏိုင္ပါဟု ေျပာထားတာ သတိရသြားသည္။ သို႔ဆိုလွ်င္ျဖင့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ မီးပူတိုက္ရေတာ့မည္ပဲ… ဝွဴးးးးးးးးးးးးးးးးးး

ေတြးေနရင္း တလက္စထဲမွာ ဒါဆို ဒီတပတ္ ဆိုင္မွာ လက္သည္းနီ သြားဆိုးလို႔ ရသည္ဟု ေတြးမိကာ ဆိုင္ကို ဘြတ္ကင္လုပ္ဖို႔ သတိရသြားသည္။ ဘာဆိုင္လို႔လဲ… ဟုတ္လား… ေျပာျပပါမည္…။ ကြ်န္မသည္ ေနရာတကာ မိန္းမ မဆန္တတ္ေသာ္လည္း တခါ တခါမွာ မိန္းမဆန္ဆန္ တြက္ခ်က္တတ္ပါသည္။ ျဖဳန္းတီးခ်င္ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ဘာမွ လွည့္မၾကည့္ပဲ ျဖဳန္းတီးတတ္ေသာ္လည္း တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ မလိုအပ္ပဲ အလကားေနရင္း စစ္စီေနတတ္သည္ကိုလည္း အံ့ၾသဖြယ္ ေတြ႔ရေသးသည္။ အိမ္အကူ ေကာင္မေလးကို တနာရီအလုပ္ခ်ိန္ ၁၀ ႏွဳန္းျဖင့္ ေပးရေလရာ တပတ္ကို မီးပူတိုက္ ေရခ်ိဳးခန္း မီးဖိုခန္းေဆး ဆိုလွ်င္ အနည္းဆံုး ၃၀ - ၄၀ ေတာ့ ေပးရစျမဲ…။ ထိုအခါ အိမ္အလုပ္လည္း သူမ်ားကို ပိုက္ပိုက္ေပးၿပီး လုပ္ခိုင္းကာ ကိုယ္က ဆိုင္မွာ လက္သည္းနီ သြားဆိုးမည္ဆိုလွ်င္ ပိုက္ပိုက္ ႏွစ္ခါ ကုန္တာေၾကာင့္ နည္းနည္းေတာ့ အျပစ္မကင္းသလို ခံစားရသည္။ ဒီတပတ္ေတာ့ အိမ္အလုပ္ေတြ ကိုယ္တိုင္လုပ္ရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔အတြက္ ပိုက္ပိုက္ေပးရန္မလို… ထိုပိုက္ပိုက္ကို လက္သည္းနီ သြားဆိုးလိုက္လွ်င္ အဆင္ေျပေပမည္ ဟု ၾကံစည္ တြက္ခ်က္ ေတြးေတာကာ မအားတဲ့ၾကားက အခ်ိန္လုၿပီး ဆိုင္ကို ဖုန္းဆက္ကာ ဘြတ္ကင္ လွမ္းလုပ္လိုက္သည္…။ မပိုင္လား…

အဝတ္ေတြ ေခါက္ၿပီးေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းႏွစ္ခန္းကို ေဆးျဖန္းသည္။ တိုက္ရ ခြ်တ္ရ သက္သာေစရန္ ေဆးကို တတ္ႏိုင္သမွ် မ်ားမ်ား ျဖန္းသည္။ ေရခ်ိဳးခန္းေတြကို ေဆးျဖန္းထားစဥ္မွာ စာအုပ္စင္ ထမင္းစားပြဲ ဧည့္ခန္းမွ စားပြဲ ကုလားထိုင္ အားလံုးကို အဝတ္ျဖင့္ ဖုန္သုတ္သည္။ အရင္ကေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ခ်စ္စရာေကာင္းလွေသာ ေမြးပြအရုပ္ကေလးမ်ားကို လွလွပပ စီစီရီရီ ထားခဲ့ဖူးသည္။ အခုေတာ့ ဖုန္မ်ားစုေဝးရာ အရုပ္ကမာၻ ျဖစ္ေနတတ္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလွ်ာ္ဖြတ္ၿပီး ပလတ္စတစ္ဗံုး အၾကီးစားမ်ားျဖင့္ ထည့္သိုကာ စတိုခန္းမွာ သိမ္းဆည္းထားလိုက္ျပီ ျဖစ္သည္။ ဧည့္ခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ရွိေနေသာ သတင္းစာအေဟာင္းမ်ား ေၾကာ္ျငာမ်ား စသည္တို႔ကို လႊင့္ပစ္သည္…။

ထို႔ေနာက္ သစ္ပင္ေလးမ်ားကို ေရျဖန္းသည္။ ငါးမ်ားကို အစားေကြ်းသည္။ အစာဆိုမွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အစာေကြ်းဖို႔ သတိရကာ မေန႔က ေတြးထားသည့္အတိုင္း ၾကာဇံခ်က္ ခ်က္ဖို႔ ၾကက္သားေတြ ျပဳတ္သည္။ ၾကာဇံႏွင့္ အေပါင္းအပါတစုကို ေရစိမ္သည္။ ဆီသတ္ရန္ ႏွင့္ ေထာင္းထုထည့္ရန္ ၾကက္သြန္နီ ၾကက္သြန္ျဖဴ ျငဳတ္ေကာင္း စသည္တို႔ကို အသင့္ျပင္သည္။

အဲဒါေတြ ျပင္ဆင္ၿပီးေသာအခါ ေရခ်ိဳးခန္းေတြကို လက္ေၾကာမတင္းစြာျဖင့္ အျမန္ဆံုး ေဆးေၾကာလိုက္သည္။ အျဖဴဆြတ္ဆြတ္ ေဘစင္ေတြကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ တိုက္ခြ်တ္ပါသည္။ ၿပီးေတာ့ ေဘစင္ေပၚက မွန္ေတြကို မွန္ေဆးေသာ အရည္ျဖင့္ ျဖန္းကာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖစ္ေအာင္ အခ်ိန္ယူ၍ ေဆးသည္။ ၾကည့္မွန္ေတြ မၾကည္လင္လွ်င္ ရွိရင္းစြဲရုပ္ထက္ ပိုၿပီး အိုမင္း ရင့္ေရာ္ကာ ရုပ္ဆိုးသြားတတ္သည္ မဟုတ္ပါလား…။

အဲဒါေတြ ၿပီးေတာ့ ၾကာဇံခ်က္ကို မီးျပင္းျပင္းျဖင့္ သြက္သြက္လက္လက္ ခ်က္လိုက္သည္။ ၾကာဇံခ်က္ႏွင့္ တြဲစားရန္ ငံုးဥ မရွိေသာေၾကာင့္ ၾကက္ဥ ျပဳတ္သည္။ ဆာလာသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္း စားႏိုင္ရန္ နံနံပင္ ျငဳတ္သီးမွဳန္႔ သံပုရာသီးတို႔ကို အျမန္ ေကာက္စုကာ ထမင္းစားပြဲေပၚ တင္ထားလိုက္သည္။ Hungry man is angry man…!!!

အားလံုး ခ်က္ျပဳတ္အျပီးမွာ မီးဖိုခန္းကို ရွင္းလင္း သိမ္းဆည္းကာ ေဆးေၾကာဖို႔ ျပင္သည္။ မီးဖိုနံရံမွ ဆီစက္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ မီးဖို ေဘးပတ္ပတ္လည္ ေနရာမ်ားကို မသန္႔ရွင္းခင္ ေဆးအရင္ျဖန္းျပန္သည္။ လူအင္အား စိုက္ထုတ္မႈ နည္းႏိုင္သမွ် အနည္းဆံုး ျဖစ္ေစရန္ ေနရာတကာကို ေဆးျဖန္းလိုက္ရမွ ေက်နပ္သူ ျဖစ္သည္…။ ၿပီးေတာ့ ၾကမ္းသုတ္ေသာ အဝတ္စမ်ား၊ မီးဖိုခန္း ၾကမ္းမွာခင္းထားေသာ အခင္းမ်ားႏွင့္ ေရခ်ိဳးခန္းဝမွာ ခင္းေသာ အခင္းမ်ားကို တခါ ေလွ်ာ္ရျပန္သည္…။ အေျခာက္ခံရျပန္သည္။

အခုေတာ့ အားလံုး ရွင္းၿပီးၿပီ…။ အိမ္လည္း အေတာ္ေလး ေျပာင္ေရာင္သြားၿပီ…။ ေရခ်ိဳးၿပီး ၾကာဇံခ်က္ စားလိုက္သည္။ လုပ္စရာဆိုလို႔ မီးပူတိုက္စရာ တခု တိတိသာ က်န္ေတာ့သည္။ Mission accomplished…!!!

တမနက္လံုး မနားမေန ဇယ္ဆက္သလို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္အျပီးမွာ အျပင္သြားေနေသာ သူ အိမ္ျပန္ေရာက္လာေလသည္။ မ်က္ႏွာေသေလးျဖင့္ တံခါးဖြင့္ေပးၿပီး တမနက္လံုး လုပ္ထားေသာ အိမ္အလုပ္မ်ားကို "မေျပာလဲ သိ…" "ဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္…" အစရွိေသာ အမူအရာျဖင့္ ျပလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သည္စာကို ေရးေနရင္းတန္းလန္းမွာပင္ “ညေနက် ဘယ္သြားရမွာလဲ…” ဟု ဘာမွ မျဖစ္သလို ဘာမွ မသိသလို ေလသံမ်ိဳးျဖင့္ ေမးလိုက္ရာ သူက “ဒီေန႔ ေစ်းဝယ္မယ္ဆို…” ဟု အလိုက္တသိ ေျပာလာေလသည္။ ဝမ္းသာ ေပ်ာ္ရႊင္သြားၿပီး တဟိဟိႏွင့္ ရယ္လိုက္ခ်င္ေသာ္လည္း ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား မျဖစ္ေလဟန္ ပံုမွန္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားကာ “အင္းေလ သြားၾကတာေပါ့…” ဟု ျပန္ေျပာလိုက္သည္။

စိတ္ထဲမွာေတာ့ တမနက္လံုး အိမ္ရွင္းထားရသည္ကို အေၾကာင္းျပဳကာ ေစ်းပတ္ၿပီး ထင္ရာေတြ ဝယ္ပလိုက္အံုးမည္ ဟု ဝမ္းသာအားရ ေတြးေတာရင္း ေရးလက္စ စာကို အျမန္ဆံုး အဆံုးသတ္ေနမိပါေတာ့သည္…။

Happy Weekend to you all…!!
See you at Orchard… :)))



19 comments:

  1. ေစ်း၀ယ္ျပီးရင္လည္း ပိုု႔စ္တင္ပါမမ
    သူမ်ား၀ယ္တာ ေ၇ာျပီး သေရက်ခ်င္လိုု႔ပါ။

    ReplyDelete
  2. ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းလိုက္တာ
    ေရးထားတာေလး ဖတ္ျပီး ျပံဳးစိစိျဖစ္ရတယ္။
    အစ္မကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္မွာေနာ္။
    တစ္ေန႕တာေလးကိုဘဲ စိတ္ဝင္စားေအာင္ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းေအာင္ ေရးတတ္တယ္။

    ReplyDelete
  3. အဟင့္ ကိုၾကီးက ေစ်းတြားမယ္လို႕ေျပာတယ္
    အိမ္ကဟာဆို ရွင္းထားတဲ့အိမ္ေလးကေနခ်င္စရာေလး အိမ္မွာပဲေနရေအာင္လို႕ေျပာမွာ

    ReplyDelete
  4. ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေစ်းသြား၀ယ္တယ္ ဒါေပမယ့္ wet-market :D
    အမက အိမ္ရွင္းရတာလား အိမ္မွာဆုိ ကၽြန္ေတာ္ရွင္းရတာ

    ReplyDelete
  5. လက္စသတ္ေတာ႔ တမနက္လံုး ၿခံဳထြင္ေနတာကိုး :P

    ReplyDelete
  6. ၀ွီး...ျမန္ထွာ
    တို႔မ်ားဆို ၃ရက္ေလာက္ခြဲလုပ္မွာ...းP

    ReplyDelete
  7. ေအာခ်ာဒ္အေပၚမွာေနတာ၊
    ေအာက္ေရာက္ရင္ေလခြၽန္လိုက္... :)

    ReplyDelete
  8. အစ္မလုပ္တာ ျမန္လိုက္တာ..
    အေနာ္လုပ္ရင္ လုပ္ရင္း စဥ္းစားေနတာနဲ႕ အိပ္ေနတဲ့ကေလးကႏိုး
    ဒါမွ မဟုတ္.. ရွင္းေနရင္း တစ္ခုခုျပဳတ္က်လို႕ အသံထြက္ၿပီး ကေလးကႏိုး...

    ReplyDelete
  9. ျမန္တာ ဟုတ္ပ ၾကာဆံဘယ္လုိခ်က္လုိက္ပါလိမ့္

    ReplyDelete
  10. အိမ္မႈကိစၥေတြဖတ္ရရင္ မမသက္ေဝ ေျခလွည္႕လက္လွည္႕သင့္တာ သိပ္သေဘာက်တာပဲ း)

    ReplyDelete
  11. မသက္ေ၀ ေရးထားတာေတြၾကည္႔ၿပီး ကိုယ္႔ကုိကိုယ္ၿပန္ၿမင္ေယာင္လာတယ္။ :D

    ReplyDelete
  12. ဇယ္ဆက္သလို ဆိုတာ ဒါပဲေနမွာ..၊ း) အေမာတေကာနဲ႔ လိုက္ဖတ္ေနရင္း gap ေလးတစ္ခု သြားေတြ႔တယ္၊ အဝတ္ေတြ စက္ထဲမွာ ေလွ်ာ္ေနတုန္း ဘာေတြမ်ား လုပ္သလဲ-လို႔? း)

    လိုခ်င္တာ ဝယ္ဖို႔၊ လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ဖို႔အတြက္ justification လုပ္တဲ့ မသက္ေဝရဲ႕ နည္းေတြကို သေဘာက်တယ္ဗ်ာ၊ တစ္အိမ္လံုးရဲ႕ သန္႔႐ွင္း၊ သပ္ရပ္မႈနဲ႔ လဲလွယ္၊ ခ်ိန္ထိုးၿပီး ဆိုးထားတဲ့ လွလွပပ လက္သည္းကေလးေတြ ကလည္း ေဟာဒီ စေနမနက္ခင္းကို ျပန္သတိရေစမွာ အေသအခ်ာ...။ း)

    ReplyDelete
  13. ဖတ္ရင္းေမာလာတယ္ ဟိဟိ မီးက အခ်က္အျပဳတ္ပဲရတာ အဲလိုအိမ္အလုပ္က်ေတာ့ ပ်င္းတယ္လုပ္ရမွာ...။ ဒါနဲ႔လက္သည္းဘာအေရာင္ေလးဆိုးလဲ ဖဘမွျပဦး..။

    ReplyDelete
  14. ေကာင္းေလစြတကား .. အာ့လိုု အလိုုလိုုက္သူကေလးကလည္း အဆင္သင့္ဆိုုေတာ့ ...

    ReplyDelete
  15. အိမ္ရွင္မေတြက ဒီလိုပါပဲအစ္မေရ..။ တစ္ေယာက္ထဲ တစ္ေန႔လံုး ေဒါင္ခ်ာဆိုင္းခဲ့သမွ် အၿပီးသတ္မွာေတာ့ ဇာတ္သိမ္းေလးက လွသြားတာေပါ့။
    လက္သည္းကို အဲ့ဒီေန႔ေတာ့ သြားမဆိုးျဖစ္လိုက္ဘူး မွတ္တယ္။

    အစ္မသက္ေ၀ေရ...အဲ့ဒီလို ေငြသက္သာစရာ ေနရာေလးေပၚလာရင္ ပိုက္ဆံကို ဒီအတိုင္း ထားထားလိုက္မယ္ စိတ္မကူးဘူး၊ ဆင္ေျခတစ္ခုခု ေပးၿပီး အစားထိုးသံုးလိုက္တာ ျမေသြးနဲ႔ သြားတူတယ္..ဟီး။

    တစ္ေန႔ကပဲ ဆိုင္မွာေခါင္းေလ်ာ္အနွိပ္ခံခ်င္လို႔ မိုးေတြ ဒီေလာက္သည္းေနတာ အိမ္မွာေလ်ာ္ရင္ အခန္႔မသင့္ဖ်ားလို႔ ေဆးဖိုးကုန္မယ့္အတူတူ ဆိုင္မွာ သြားေလွ်ာ္တာ ပိုေကာင္းမယ္၊ မဟုတ္ဘူးလား.. ဟုတ္တယ္ဆို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေမး၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေျဖၿပီး ဆိုင္မွာ သြားေလွ်ာ္ပစ္လိုက္တယ္.. ဘယ္ရမလဲ.. :)

    အစ္မထက္ သာသြားၿပီေနာ္... :)

    ReplyDelete
  16. စေနမနက္ခင္း အလုပ္ရႈပ္ပံုေလး ေရးထားတာ သေဘာက်တယ္ း) မသက္တို႔အသက္အရြယ္တုန္းကေတာ့ တီတင့္လည္း ဒီလိုပဲ လံုးျခာလိုက္ေနခဲ့တာ ကေလးကလည္းငယ္ အလုပ္ကလည္းတစ္ဖက္ေပါ့ကြယ္ အိမ္ေထာင္က်ထဲက အသိုင္းအဝိုင္းပါ တစ္ခါတည္းပါလာေတာ့ အိမ္မွာ ၁၀ေယာက္ေတာင္ ဟိဟိ။
    စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

    ေမတၱာျဖင့္
    အန္တီတင့္

    ReplyDelete
  17. ေမာင္နိူင္July 18, 2012 at 10:42 PM

    အလုပ္မ်ားတဲ့ၾကားကစာေရးတဲ့သူမ်ားအားက်ခ်င္စရာ၊ကြ်န္ေတာ့္မွာေတာ့အခုမွ ၃ပုဒ္လုံးစုျပီး ဖတ္ျဖစ္ေတာ့တယ္။

    ReplyDelete
  18. က်ဴးလစ္June 28, 2013 at 4:37 PM

    မမ

    ReplyDelete
  19. က်ဴးလစ္June 28, 2013 at 4:38 PM

    မမေရ
    ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ

    ReplyDelete

အမွတ္တရ ေရးခဲ့ပါ...