Sunday, February 3, 2013

ကိုကိုအီးတီ မမအီးတီ

ယေန႔ေခတ္ကာလတြင္ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းမ်ား အတိုင္းထက္ အလြန္ တိုးတက္ထြန္းကားေနျပီျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သို႔ တိုးတက္ထြန္းကားေသာ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းမ်ားေနာက္သို႔ အားလံုးအေျပးကေလး လုိက္ေနၾကသည္ကို မည္သူမွ် ျငင္းခ်က္ ထုတ္ႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ကမာၻ အေရွ႕ျခမ္း အေနာက္ျခမ္း အခ်ိန္ ေနရာ ေဒသ အစရွိေသာ ျခားနားျခင္းမ်ား၊ အကြာအေဝး မိုင္တိုုင္မ်ားကို တိုးတက္လာေသာ ဆက္သြယ္ေရး နည္းပညာမ်ားႏွင့္အတူ အမ်ိဳးအမည္စံုလင္လွေသာ ပစၥည္း ကိရိယာမ်ား၏ အကူအညီကိုရယူကာ အတိုဆံုး ခရီး၊ အနီးဆံုး ေနရာမ်ား ျဖစ္ေအာင္ တမဟုတ္ခ်င္း ခ်ံဳ႕ပစ္လိုက္ႏိုင္ၾကျပီျဖစ္သည္။ အင္တာနက္ဆိုေသာ အရာကို အသံုးျပဳကာ တေယာက္ႏွင့္ တေယာက္ ဆက္သြယ္မႈမ်ား လြယ္ကူ ျမန္ဆန္လာခဲ့သည္။ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ လိုရာသို႔ အေရာက္ပို႔ႏိုင္ၾကျပီ ျဖစ္သည္။ ျခံဳေျပာရေသာ္ ထိုအရာအားလံုးသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ တိုးတက္ျခင္းမ်ားသာ ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဆုတ္ယုတ္လာေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာလည္း ရွိေနပါေသးသည္။ မိမိ ေနထိုင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္ကို မသိမသာေရာ သိသိသာသာပါ ေလ့လာၾကည့္လိုက္ေသာအခါ က်ား က်ား မ မ ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္ အရြယ္စံု လူမ်ိဳးစံု… အားလံုးသည္ အခ်ိန္တိုင္းမွာ လက္ကိုုင္ဖုန္းေလးမ်ား၊ အိုုက္ပက္ ႏုုတ္တူး၊ တက္ပလက္ အစရွိေသာ ပစၥည္းမ်ားကို တကိုင္ကိုင္၊ တငံု႔ၾကည့္ၾကည့္ႏွင့္သာ ေတြ႔ရေခ်ေတာ့သည္။ ကားေပၚမွာ၊ ရထားေပၚမွာသာမက လမ္းေလွ်ာက္ေနခ်ိန္မ်ားတြင္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း… နားထဲတြင္ နားၾကပ္ကေလးမ်ား ကိုယ္စီထည့္ကာ အႏွီပစၥည္းေလးမ်ားကို ၾကည့္ရင္း ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ လံုးလံုးလ်ားလ်ား အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနၾကေတာ့သည္။ အေရး အေၾကာင္းဆိုလွ်င္ ဘာမွ် သိလိုက္ ျမင္လိုုက္ ၾကားလိုက္ရမည္ မဟုတ္ဟု စိတ္ပူခ်င္စရာ…။

ဤသို႔ တိုးတက္လာေသာ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာမ်ားကို အားကိုးလာေသာအခါ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အခ်င္းခ်င္း စကားေျပာျဖစ္ေသာ အခ်ိန္မ်ား အလြန္တရာ နည္းပါး သြားၾကသည္။ မယံုမရွိပါႏွင့္… ။ သူ ဘယ္သြားသည္ ဘာစားသည္ ဘယ္သူႏွင့္ေတြ႔ေနသည္ ဘယ္ေန႔က ေတြ႔ၾကသည္ အစရွိေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ဖုန္းဆက္ကာ အသိေပး ေမးျမန္း ေျပာဆိုေနစရာမလို၊ မိမိေရာက္ေနေသာ ေနရာ၊ မိမိ စားေနေသာ အစားအေသာက္ မိမိႏွင့္ အတူရွိေနသူ… အစရွိသည္မ်ားကို အခ်င္းခ်င္း ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး ပို႔လိုက္ကာ သိေစၾကသည္။ ဓါတ္ပံုရိုက္သည္ ဆိုရာတြင္လည္း ဟိုးေရွးေရွးေခတ္မ်ားကလို ဖလင္မလို ကင္မရာမလို ကူးစရာ ေဆးစရာမလို… မိမိတို႔ လက္ထဲရွိ ဖုန္းမ်ားျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းရိုက္ ခ်က္ခ်င္းပို႔… အလြန္လြယ္ကူလွသည္။

တေနရာရာသို႔ မိသားစုမ်ား အတူတကြ သြားလာ လည္ပတ္ၾကေသာအခါ အခ်င္းခ်င္း စကားေျပာၾကေသာ အခ်ိန္ထက္ ကိုယ္စီ လက္ထဲမွာ ကိုင္ေဆာင္လာေသာ ဆက္သြယ္ေရး ပစၥည္းေလးမ်ားကို ငံုု႔ၾကည့္ေနေသာ အခ်ိန္က ပိုုမ်ားေနတတ္ၾကသည္။ ကေလးငယ္ေတြ လူၾကားထဲ ေျပာမရ ဆိုမရ ဂ်ီက်ေနသလား… အလြန္လြယ္ကူသည္… မိမိတို႔ ကိုင္လာေသာ အႏွီဆက္သြယ္ေရးပစၥည္းေလးမ်ား ေပးကာ ကာတြန္းကား ၾကည့္ေစျခင္း ဂိမ္းေဆာ့ေစျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးလိုက္ပါ… အထူးတလည္ ေခ်ာ့ေမာ့ ထိန္းေက်ာင္းစရာမလိုုေအာင္ ရုတ္ခ်ည္း ျငိမ္က်သြားသည္။ တႏွစ္မျပည့္ တျပည့္ ကေလးငယ္ေလးမ်ား လမ္းပင္မေလွ်ာက္တတ္ေသးေသာ္လည္း ထိုပစၥည္းကေလးမ်ားကို ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္စြာ ကိုင္တြယ္ အသံုးခ်တတ္ကာ စြဲလမ္း ႏွစ္သက္ေနတတ္ျပီ…။ ထိုပစၥည္းေလးမ်ားကို သူတို႔လက္ထဲမွ သြားလုၾကည့္လိုက္ပါက ငိုုလိုုက္သည္မွာ ကြ်က္ကြ်က္ညံ…။

တစ္အိမ္ထဲတြင္ အတူေနသူမ်ား၊ မိသားစုမ်ားအေနျဖင့္လည္း အေၾကာင္းတစံုတရာ ေပၚေပါက္လာပါက စကားေျပာဆက္သြယ္ျခင္းထက္ အင္တာနက္မွတဆင့္ တယ္လီဖုန္း၊ မ်က္ႏွာစာအုပ္ အစရွိေသာ ၾကားခံ ဆက္သြယ္ေရးကရိယာမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္သာ ေျပာဆို ဆက္သြယ္ၾကေပေတာ့သည္။ ထိုမွ်သာမက တေယာက္ ႏွင့္တေယာက္ သူ ဘယ္ေနရာကို ေရာက္ေနသည္… ကိုယ္ ဘယ္ေနရာကို ေရာက္ေနသည္ အစရွိသည္တို႔ကိုလည္း တိုးတက္ေသာ နည္းပညာမ်ားျဖင့္ ေနရာ အတိအက်ကို ရွာေဖြၾကည့္ရွဳႏိုင္ျပီ ျဖစ္သည္။ ဆန္းျပားေပစြ…။

မိမိပတ္ဝန္းက်င္မွ ေဆြမ်ိဳး ညီအကို ေမာင္ႏွမ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရင္းႏွီးသူမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး တေန႔ တေန႔ ျဖစ္ေၾကာင္းရယ္ ကုန္စင္ (သို႔) ထူးျခားျဖစ္စဥ္မ်ားကို သိလိုသလား…၊ သူ အလုပ္မ်ားေနသလား… သူ စိတ္တိုေနသလား… သူ စိတ္ၾကည္လင္ေနသလား… အစရွိသည္ျဖင့္ သိလိုပါက တကူးတက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းေနစရာ မလို…။ သူ႔ မ်က္ႏွာစာအုပ္ကို သြားၾကည့္လိုက္ရံုသာ…။ သြားလာ လည္ပတ္ စားေသာက္သမွ်ေသာ အင္ေဖၚေမးရွင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုကို ေန႔ရက္ အခ်ိန္ကာလ တိတိက်က်ျဖင့္ ေတြ႔ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ (@$#^$%&^*^&) အစရွိေသာ ကြိက်ိ ကြက် စေတးတပ္စ္မ်ားကို ေတြ႔ရလွ်င္ျဖင့္ ဒီေန႔ သူ အေျခအေနမဟန္လွ စိတ္တိုေနေလျပီဟု တိတိက်က်ၾကီး ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္ေပသည္။ ထိုမွ်သာမက သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ား၏ ေမြးေန႔၊ မဂၤလာ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ အစရွိေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မ်ားတြင္လည္း ထိုမ်က္ႏွာစာအုပ္မွတဆင့္ ဆုေတာင္းစကားမ်ား ဆိုလိုက္ၾကသည္သာ။ သြားလာ လည္ပတ္၊ ေစ်းဝယ္ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္၊ ဆြမ္းေကြ်း အလွဴ အတန္းျပဳ၊ မဂၤလာေဆာင္၊ ကေလးေမြး၊ အိမ္တက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေခါင္းစဥ္မ်ားေအာက္တြင္ ဓါတ္ပံု အသစ္မ်ား တင္လာပါက ၾကည့္ျပီးေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳေၾကာင္းကို Like လုပ္ျခင္းျဖင့္ သိသာေစမည္။ မွတ္ခ်က္မ်ား ေရးသားျခင္းျဖင့္ ယဥ္ေက်းဖြယ္ရာစြာ အားေပးရာ ေရာက္ေစမည္။

ထို႔အျပင္ အြန္လိုင္းေပ်ာ္ လူသားတို႔အေနျဖင့္ ေနာက္ေနာင္တြင္ ျပံဳးျခင္း ရယ္ျခင္း မဲ့ျခင္း ငိုျခင္း အံ့ၾသျခင္း ၀မ္းနည္းျခင္း ဝမ္းသာျခင္း စေသာ အျပဳအမူမ်ားကိုလည္း ျပဳမူတတ္ေတာ့မည္ မဟုတ္…။ :-) :-D ;-( :O အစရွိေသာ သေကၤတမ်ားျဖင့္သာ ေရးသား ေဖၚျပတတ္လာေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ မိမိေျပာဆိုလိုက္ေသာ စာေၾကာင္းတေၾကာင္း စကားတခြန္း၏ သရုပ္သ႑ာန္မ်ားကိုလည္း တဖက္မွ သိသာထင္ရွားစြာ ပံုေဖၚႏိုင္ရန္ (ေလသံတိုးတိုးျဖင့္ ေျပာသြား…) (အက်ယ္ၾကီး ေအာ္ေျပာျပီး ထြက္ေျပးသြား…) (ငိုသံပါၾကီးျဖင့္ ေျပာသြား…) (ေပ်ာ္ေနေသာေၾကာင့္ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ ျဖစ္ေန…) (လူးလွိမ့္ ရယ္) စသည္ျဖင့္ စိတ္ခံစားခ်က္မ်ားကို စာျဖင့္သာ ေရးသား ပံုေဖၚျပတတ္ၾကေတာ့မည္ ျဖစ္သည္္…။

လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနေသာ အြန္လိုင္းေပ်ာ္၊ အင္တာနက္ေပ်ာ္၊ မ်က္ႏွာစာအုပ္ေပ်ာ္တို႔၏ အေျခအေနမ်ားကို ေျပာျပရလွ်င္ျဖင့္ ဆံုးႏိုင္အံ့မထင္…။ ထိုထိုေသာ အေၾကာင္းအျခင္းအရာမ်ားကို ေထာက္ရွဳကာ ေကာက္ခ်က္ခ်ရေသာ္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကာျမင့္သြားေသာအခါတြင္ လူအမ်ားတို႔သည္ ရုပ္ရွင္ထဲမွ အီးတီႏွင့္ ဆင္ဆင္တူလာၾကေပလိမ့္မည္ ဟူသတတ္။



အေၾကာင္းမွာမူ…
အခ်ိန္ရွိသေရြ ့ေရာက္ေလရာ ေနရာတြင္ စမတ္ဖုန္းမ်ားကို မ်က္စိႏွင့္ မခြာ တမ္း ၾကည့္ေနႀကေသာေၾကာင့္ မ်က္လံုးမ်ား ျပဴးက်ယ္ ဝိုင္းစက္လာေပလိမ့္မည္။ တခ်ိန္လံုး ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ကာ ၾကည့္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ဦးေခါင္းမ်ားလည္း အဆမတန္ ၾကီးမားလာေပလိမ့္မည္။ ဖုန္း (သို႔) တက္ပလက္မ်ား၏ စကရင္ကို တို႔ ထိ ေနၾကရေသာေၾကာင့္ လက္ညွိဳးမ်ား တေခ်ာင္းတည္း ကြက္၍ ၾကီးလာလိမ့္မည္။ လက္ညွိဳးကို အသံုးျပဳဖန္မ်ားေသာေၾကာင့္ အပူေလာင္ကာ မီးေတာက္လာႏိုင္ေသးသည္။ အခ်ိန္တိုင္း ကြန္ပ်ဴတာမ်ားေရွ႕တြင္ ထိုင္၍ အလုပ္လုပ္ေနၾကရေသာေၾကာင့္ အလွဳပ္အရွား နည္းပါးကာ ေျခေထာက္မ်ား ေသးသိမ္ကာ တိုေတာင္းကုန္ၾကေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါ လမ္းလည္း ေကာင္းေကာင္း ေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။ ထိုမွ်သာမကေသး… တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ စကားေျပာဆို ဆက္သြယ္မွဳ နည္းပါးလာေသာေၾကာင့္ ပါးစပ္ေပါက္ကေလးမ်ားသည္လည္း ေသးေကြး ပါးလ်ကုန္လတၱံ႕…။

ထိုအခါ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအေနျဖင့္ ယေန႔ ေခတ္လူသားမ်ား၏ ပုံသ႑ာန္မွာ ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက မႏုႆေဗဒပညာရွင္ ေဒၚသက္ေဝ ခန္႔မွန္းခဲ့သည့္အတိုင္း တေသေဝမတိမ္း ျဖစ္ေပေတာ့သည္ ဟု ဂ်ာနယ္မ်ား မဂၢဇင္းမ်ား စာေစာင္မ်ားတြင္ အမည္းေရာင္ စာလံုးၾကီးမ်ားျဖင့္ ေရးသားကာ မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳ ေဖာ္ျပၾကရေပလိမ့္မည္…။

ေတာ္ေသးျပီ…။



ေအာက္ေျခမွတ္စု - မ်က္ႏွာစာအုပ္ေပၚတြင္ တင္ခဲ့ဖူးေသာ စေတးတပ္စ္ ေအာက္တြင္ ေရးခဲ့ၾကေသာ မွတ္ခ်က္မ်ားကို အေျခခံကာ ဤပိုစ့္ကို ဖန္တီးပါသည္။ ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြး အားေပးသြားသူမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္…။


13 comments:

  1. သေဘာက်စြာျဖင္႔ အားရပါးရ ၿပံဳးသြား.. :) :)

    ReplyDelete
  2. မွန္လိုက္ေလ အန္တီသက္ေ၀ရယ္။
    အီးတီ တစ္ေကာင္ လာမန္႔သြား။

    ReplyDelete
  3. ရယ္ေမာ၊ သေဘာက်စြာနဲ႔ ဖတ္သြားပါတယ္ဗ်ိဳ႕...၊ :-D

    (ဖတ္ေနရင္းမွ ကိုယ့္လက္ညွိဳး ကုိယ္ျပန္ၾကည့္ကာ ေခါင္း တညိတ္ညိတ္ျဖင့္ သေဘာက်ေနခဲ့...)

    ReplyDelete
  4. ေခါင္းကေတာ့အီးတီေလာက္ၾကီးမွာမဟုတ္ဖူး၊အီးတီက
    ေလ့လာဆည္းပူးမႉနာေအာင္လုပ္ထားတဲ႕
    ပညာရွင္ျဖစ္ေနတယ္၊ဗိုက္ေျခေထာတ္၊လက္ေထာက္နဲ႕
    မ်က္ဝန္းေလးေတြကေတာ့တူလာႏိုင္တယ္.. :)

    ReplyDelete
  5. အီးတီမျဖစ္ေအာင္ေနတယ္ ဖုန္းလာမွ ဖုန္းကိုကိုင္တယ္ မတ္စိလာမႇျပန္တယ္ ဂိမ္:လုံးဝမေဆာ့ မ်က္နာစာအုပ္ကို ဓတ္ပုံတင္ခ်င္ေတာ့မွ သြားသည္။ ဒါေပသည္႔ အမသက္ေဝ ဘေလာက္ကိုေတာ့ မဖတ္ပဲမႏိုင္ေပါင္ (အလဲ႕)

    ခေရျဖဴ

    ReplyDelete
  6. ကိုယ့္ကိုယ္ကို အီးတီပံုေလး ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိတယ္.. လန္႔လိုက္တာ. ခုကစၿပီး ေလွ်ာ့ၿပီ.........မမသက္ေ၀

    ခ်စ္တဲ့
    သဒၶါ

    ReplyDelete
  7. ဟန္ၾကည္February 5, 2013 at 4:53 AM

    ဦးဟန္ၾကည္တို႔လို ေရွးရိုးသမားက်ေတာ့ လက္ညွဳိးနဲ႔မေထာက္ရတဲ့ ပစၥည္းေတြခ်ည္း စြတ္သံုးေနရင္း လက္ေခ်ာင္းေတြ ႀကီးလာမယ့္သေဘာရွိသပ...တစ္ေနကုန္ အြန္လိုင္းေပၚမွာခ်ည္း အခ်ိန္ျဖဳန္းေနမိရင္ မံမံတူတူပုန္းသြားလို႔ ပါးစပ္ေပါက္က်ဥ္းၿပီး ဗိုက္လည္းခ်ပ္လာမယ့္ ကိန္းလည္းျမင္မိပါေသး...

    ReplyDelete
  8. မျဖစ္ပါဘူးလို႔ ဘယ္သူကံေသကံမ ေျပာႏိုင္ပါ့မလဲ.....
    က်ိဳးေၾကာင္းခ်ိန္ဆ ၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္ေနတာပဲ..ဒါဝင့္ေလာနဲ႔ လည္းညီတယ္..
    အကယ္၍မ်ား အသားမည္းမည္းဗိုက္ပူပူ နဲ႔ အီးတီ တစ္ေကာင္ေတြ႔ခဲ့ရင္ ၿပံဳးျပေပးပါ...
    သင့္သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္...:'(

    ReplyDelete
  9. i would like to give u an advice,to read the book"အရုိးဆိုသည္မွာစာစုမ်ား-၂".
    it is one of my favourite books.

    ReplyDelete
  10. i would like to give u an advice,to read the book"အရုိးဆိုသည္မွာစာစုမ်ား-၂".
    it is one of my favourite books.

    ReplyDelete
  11. အဲလို ျဖစ္သြားရင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲေနာ္..။

    ReplyDelete

အမွတ္တရ ေရးခဲ့ပါ...