Tuesday, April 8, 2014

သီရိလကၤာ ခရီးစဥ္ (၄)

အိပ္ရာက အေစာၾကီးထ၊ ေရခ်ိဳး ေကာ္ဖီေသာက္ျပီး၊ အက်ႌအျဖဴနဲ႔ ေဘာင္းဘီအျဖဴဝတ္၊ လူၾကီးေတြကေတာ့ အက်ႌအျဖဴနဲ႔ လံုုခ်ည္၊ ပုုဆိုုး အျဖဴ၊ ပုုဝါအျဖဴေတြနဲ႔ ေဖြးေဖြးလွဳပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔… စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ မနက္ ငါးနာရီမွာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနၾကပါျပီ။
 

စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းဝင္းေရွ႕ကိုု ေရာက္ေတာ့ မနက္ ငါးနာရီခြဲကာနီးျပီ။ မီးအလင္းေရာင္ ၀ါက်င္က်င္ေလးေအာက္မွာ ေတြ႔ရတဲ့ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္း။
ဘုရားမွာ ကပ္ဖို႔ ေက်ာင္း အ၀င္၀မွာ ေရာင္းေနတဲ့ ၾကာပန္းေတြ ဝယ္ၾကတယ္။ “ၾကာျဖဴ ၾကာနီ ၾကာညိဳေႏွာလိုု႔ တိုု႔လယ္ေတာမွာ ပြင့္ၾကတယ္…” ဆိုုတဲ့ ကဗ်ာေလးကိုု သတိတရျဖစ္ရေအာင္ပဲ အေရာင္စံုု ၾကာပန္းေတြက သိပ္လွပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီမွာ ေတြ႔ရခဲတဲ့ အင္ၾကင္းပန္းပြင့္ အၾကီးၾကီးေတြ၊ လွလိုုက္တာဆိုုတာ ဘယ္လိုုေျပာျပရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ဒီမွာၾကည့္ပါအံုုး…
ဒါကေတာ့ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းထဲအဝင္ လမ္းကေလးရဲ႕ အမိုုးခံုုးေလးပါ။
စကားစပ္လိုု႔ ေျပာျပရရင္ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းဟာ ဘုရားဖူးေတြအတြက္ တစ္ရက္ကို သံုးၾကိမ္ ဖူးခြင့္ေပးပါတယ္။ အခုလို မနက္အာရံု တစ္ခ်ိန္၊ ေန႔လည္ တစ္ခ်ိန္နဲ႔ ညေနပိုင္း တစ္ခ်ိန္ပါ။ ျပီးေတာ့ အ၀င္အထြက္ လံုုျခံဳေရးအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္နဲ႔ စည္းကမ္းတက် ရွိတာကိုု ေတြ႔ရပါတယ္။ ရပ္နီးရပ္ေဝး ဘုုရားဖူးေတြကလည္း ေန႔စဥ္ အရမ္းမ်ားတာကိုုး။ ေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေဆးျပီးမွ အမ်ိဳးသားေတြက တစ္ျခမ္း၊ အမ်ိဳးသမီးေတြက တစ္ျခမ္း သပ္သပ္စီ ဝင္ၾကရပါတယ္။ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းအေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံု ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ Temple of Tooth – Sri Lanka လို႔ Google မွာ ရွာလို႔ရပါတယ္။
စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ ကိုုယ့္ထက္အရင္ အေစာၾကီး ၾကိဳေရာက္ေနႏွင့္ၾကတဲ့ ဘုုရားဖူးေတြ။
ဆြမ္းအုပ္ပံု စတီးလ္ခြက္ကေလးေတြ၊ ေၾကြခြက္ကေလးေတြ၊ ေျမခြက္ကေလးေတြနဲ႔ ဆြမ္းကပ္ၾကျပီး ပန္းေတြကိုေတာ့ အပြင့္လိုက္ ေျခြျပီး ကပ္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါကေတာ့ စြယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္စံပါယ္ရာ ေနရာကို အျပင္ဖက္က ေတြ႔ရတဲ့ပံုပါ။ အထဲမွာေတာ့ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ခြင့္မျပဳပါဘူး။ ညာဖက္ျခမ္းကေန တန္းစီျပီး ဝင္၊ ျပီးေတာ့ စြယ္ေတာ္ကိုု ဆယ္စကၠန္႔ ေလာက္ အာရံုုျပဳျပီး ဖူး၊ ျပီးတာနဲ႔ ဘယ္ဖက္ေပါက္ကေန ျပန္ထြက္ပဲ။ ေမြးကင္းစ ကေလးငယ္ေလးေတြနဲ႔ လသားအရြယ္ ကေလးငယ္ေလးေတြကိုု ခ်ီပိုုးထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုုေတာ့ တစ္စုု စုုထားျပီး သပ္သပ္ ဝင္ဖူးခြင့္ျပဳတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အခု ပံုမွာေတြ႔ရတဲ့ ေလးေထာင့္ အကာအရံထဲမွာထိုင္ေနတဲ့ ဘုရားဖူးေတြကေတာ့ သူတို႔ဆီက VIP ေတြလို႔ ယူဆရပါတယ္။ ေအးေအးလူလူ ထိုင္ျပီး ဘုရားဖူးခြင့္ရၾကတယ္ ဆိုပါေတာ့။
ဒါကေတာ့ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းတိုက္ထဲက တစ္ေနရာပါ။ Shrine Area လိုု႔ ေရးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
Shrine Area ကိုု တည့္တည္ရေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိန္ရိုုက္တာ ေစာင္းျဖစ္ေအာင္ ေစာင္းသြားေသးတယ္။ (ဂါးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး လို႔ ေအာ္ခ်င္လိုက္တာ)
ဘုရားဖူးျပီး အျပင္ေရာက္ေတာ့ မိုးလင္းစျပဳေနျပီ။
ဒါကေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းထဲက ေနရာ တစ္ခ်ိဳ႔ပါ။
အလင္းေရာင္ေအာက္က စြယ္ေတာ္ေက်ာင္း။
ဒါကေတာ့ ေက်ာင္းဝင္း တစ္ေနရာပါ။
စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းက အျပန္ ခဏနားျပီး ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႕ကို ဆက္သြားျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါပါ ဆက္ေရးလိုက္ရင္ ဓါတ္ပံုေတြ သိပ္မ်ားသြားမွာစိုးလို႔ ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္ထားလိုက္မယ္ေနာ္။ ေနာက္တစ္ပိုစ့္ကို ျမန္ျမန္ ဆက္တင္ပါ့မယ္။

Monday, April 7, 2014

သီရိလကၤာ ခရီးစဥ္ (၃)

ဒီေန႔အတြက္ အစီအစဥ္ကေတာ့ အခုုေရာက္ေနတဲ့ အႏုုရဓပူရျမိဳ႔ကေနျပီး ကန္ဒီဆိုုတဲ့ ျမိဳ႕ေလးကိုု ခရီးဆက္ဖိုု႔ပါ။ အဲဒီ ကန္ဒီ (Kandy) ဆိုုတဲ့ျမိဳ႕ေလးက သီရိလကၤာႏိုုင္ငံရဲ႕ ဒုုတိယအၾကီးဆံုုးျမိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ လဖက္စိုုက္ခင္းေတြ အမ်ားၾကီးတဲ့ ခ်စ္စရာ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလး တစ္ျမိဳ႔ျဖစ္ျပီး ျမတ္စြာဘုုရားရဲ႕ စြယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္စံပါယ္ရာျမိဳ႕ျဖစ္လိုု႔ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားပါတယ္။ ဗုုဒၺဘာသာဝင္ေတြ မေရာက္မျဖစ္ ေရာက္သင့္တဲ့ ေနရာလိုု႔ ဆိုုၾကပါတယ္။

မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာထ၊ မနီးမေဝးက ဆိုုင္ေလးမွာ ပလာတာ နံျပား တိုုရွည္နဲ႔ ၾကက္သားဟင္း၊ ဘယာေၾကာ္၊ ပလာတာကိုု ႏုုတ္ႏုုတ္စင္းနဲ႔ ၾကက္သားေၾကာ္ ႏုုတ္ႏုုတ္စင္းကိုု ေဂၚဖီထုုပ္၊ ၾကက္သြန္နီတိုု႔နဲ႔ ျပန္ေၾကာ္ထားတဲ့ အမည္မေခၚတတ္တဲ့ ပလာတာေၾကာ္၊ ျပီးေတာ့ အင္မတိ အင္မတန္ခ်ိဳတဲ့ လဖက္ရည္ကိုု ေသာက္ႏိုုင္သေလာက္ ေသာက္ျပီး ခရီးဆက္ဖိုု႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္။ ကုုန္းလမ္းခရီး ျဖစ္ျပီး ကားမပိတ္ရင္ ေလးနာရီကေန ငါးနာရီၾကား ေမာင္းရတယ္လိုု႔ သိရပါတယ္။ သိုု႔ေသာ္ အသြား လမ္းတေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ဘုုရားေတြကိုု ေအးေအးေဆးေဆး ဝင္ဖူးသြားၾကမယ္၊ ကန္ဒီျမိဳ႔ကိုု ညေနေစာင္းမွ ေရာက္မယ္လိုု႔ Tour Guide က ေျပာပါတယ္။

အသြားလမ္းမွာ Dambulla ဆိုုတဲ့ ျမိဳ႕က နာမည္ၾကီး ပန္းျခံတစ္ခုုကိုု ဝင္ပါတယ္။ ပန္းျခံဆိုုေသာ္လည္း ပန္းေတြ အမ်ားၾကီးေတာ့ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ စိမ္းစိမ္းစိုုစုုိ၊ က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္း သာသာယာယာနဲ႔ ကားေတြ ကားေတြနဲ႔ လာလည္တဲ့လူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ဒါကေတာ့ အဲဒီ Park ထဲက လမ္းကေလးပါ။
ဒီေနရာေလးကေတာ့ မဂၤလာေမာင္ႏွံေတြ အမွတ္တရ အလွ ဓါတ္ပံုုလာရိုုက္ေလ့ရွိတဲ့ ေနရာလိုု႔ သိရပါတယ္။ ကြ်န္မတိုု႔ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာကိုုပဲ သတိုု႔သား သတိုု႔သမီးစံုုတြဲေတြ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ေနၾကတာကိုု ေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။
အဲဒီ ပန္းျခံထဲမွာ ရိုုက္ျဖစ္္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္စရာ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ပါ။
အဲဒီပန္းျခံနဲ႔ မနီးမေဝးမွာေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္ အၾကီးၾကီးပါ။ Sigiriya လိုု႔ အမည္ရပါတယ္။ အေရွ႕မွာ ျမင္ေနရတာကေတာ့ ၾကာပင္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ ေရကန္ၾကီးပါ။
ဒါကေတာ့ Dambulla ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ Golden Rock Temple ပါ။ Cave Temple လိုု႔လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ ေတာင္ကုုန္းအျမင့္ေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ဆင္းတုုေတာ္ အၾကီးၾကီးပါ။
ဒီဖက္ေဘးက ရိုုက္လိုု႔ ပိုုလွတယ္။
ဒါကလည္း ေတာင္ကုုန္းေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ဆင္းတုုေတာ္ ေနာက္တစ္ခုုပါ။ အေဝးကေနပဲ လွမ္းျပီး ဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဘုုရားနာမည္ မွတ္လာတာ အခုု ျပန္ရွာေတာ့ မေတြ႔ေတာ့ဘူး။ ေဆာရီး...
လမ္းတေလ်ာက္မွာ ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ ေႏြဦးကံ့ေကာ္နဲ႔ ကိုုေအာင္ရဲ႕ ေႏြဦးပံုုျပင္သီခ်င္းကိုု တလွည့္စီ နားေထာင္ရင္း ျမင္ကြင္းထဲကိုု တန္းတန္းမတ္မတ္ ေရာက္လာတဲ့ ေႏြဦးရဲ႕ အလွတစ္ခ်ိဳ႔ပါ။
ဒါကေတာ့ စတုုတၳအၾကိမ္ သံဃာယနာ တင္ခဲ့တဲ့ေနရာလိုု႔ သိရပါတယ္။ သက္တမ္းရင့္ ေက်ာက္ေတာင္ၾကီးေတြ ဝိုုင္းရံျပီး ေအးစိမ့္သာယာတဲ့ ေနရာတစ္ခုုပါ။
ဒါကေတာ့ English Dhamma School လိုု႔ နာမည္ေပးထားေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ေရွးေဟာင္းျပတိုုက္လိုု ေနရာတစ္ခုုပါ။ အထဲမွာ ပိဋကတ္သံုုးပံုုနဲ႔အတူ ေပရြက္ေတြရယ္၊ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕ရယ္ကိုုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။
ဒါကေတာ့ အလွဴပါဝင္လိုု႔ ေပရြက္ေပၚမွာ နာမည္ေရးေပးေနတာပါ။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္အထိ မပ်က္မစီးပဲ ခိုုင္ခံ့စြာ စြဲထင္ေနမွာလိုု႔လည္း ေျပာလိုုက္ပါေသးတယ္။
ဒါကေတာ့ အဲဒီေနရာကေန ေအာက္ကိုု ငံုု႔ၾကည့္မိတုုန္း ရိုုက္လိုုက္တဲ့ပံုုပါ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ျမင့္သား…
လမ္းမွာ ဖူးစရာ ဘုုရားေတြဖူးျပီးလိုု႔ ကန္ဒီျမိဳ႕ကိုု အသြား လမ္းတစ္ေနရာပါ။ ေဘးနားက အသီးဆိုုင္ေလးမွာ ကားရပ္ျပီး ခဏနားျဖစ္ေသးတယ္။ လမ္းသြားရင္း စားရေအာင္ဆိုုျပီး ပန္းသီး လိမ္ေမာ္သီး နာနတ္သီးေတြ အျပင္ ဒူးရင္းသီး၊ ဥသွ်စ္သီးေတြပါ ဝယ္လာပါေသးတယ္။
ည မေမွာင္ခင္မွာ ကန္ဒီျမိဳ႔ကိုု ေရာက္ပါတယ္။ ျမိဳ႔ထဲကိုု ေရာက္ေရာက္ခ်င္း KFC ဆိုုင္ကိုု လွမ္းေတြ႔ေတာ့ ပါးစပ္က အျငိမ္မေနႏိုုင္ပဲ ေဟာ… ဟိုုမွာ KFC လိုု႔ အားရဝမ္းသာ ေအာ္လိုုက္မိတယ္။ မေတြ႔ရတာက သံုုးရက္ေက်ာ္ ေလးရက္ ဆိုုေတာ့ ရုုတ္တရက္ ေတြ႔လိုုက္ရခ်ိန္မွာ အဲလိုု အသံထြက္သြားတယ္။ အဲဒါကိုု ၾကားတဲ့ ကြ်န္မတိုု႔နဲ႔ အတူတူ ခရီးသြားေဖၚ အန္ကယ္ၾကီးက သမီးက KFC စားခ်င္ေနတာကိုုးလိုု႔ ေျပာလည္း ေျပာ၊ ကားကိုုလည္း ရပ္ခိုုင္းျပီး၊ သူတိုု႔ပါ KFC လိုုက္စားေပးပါတယ္။ ဟာ… ရပါတယ္… ကိစၥမရွိပါဘူး… တျခားဟာ စားပါ့မယ္… လိုု႔ အတန္တန္ ျငင္းေပမဲ့ မရေတာ့ပါဘူး။ ဒီလိုုနဲ႔ ေဖေဖ ေမေမ အပါအဝင္ အသက္ ခုုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ရွစ္ဆယ္နီးနီး လူၾကီးေတြ ကြ်န္မရဲ႕ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ KFC က ၾကက္သားေၾကာ္ မာေျခာက္ေျခာက္ကိုု Pepsi နဲ႔ ေမွ်ာခ်ၾကရတဲ့ ညေနစာ ျဖစ္သြားပါတယ္…။ အမွတ္တရပါပဲ။

KFC စားေနတုုန္းမွာ ဒီည ေစာေစာအိပ္ရမယ္၊ မနက္က် ေလးနာရီခြဲ ထျပီး စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ သြားရမယ္လိုု႔ Tour Guide က ေျပာပါတယ္။ ေစာႏိုုင္သမွ် ေစာေစာသြားမွ အဆင္ေျပမယ္၊ ေနာက္က်တာနဲ႔အမွ် လူေတြမ်ားျပီး ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္ဖိုု႔ အၾကာၾကီး ေစာင့္ရတတ္တယ္လိုု႔လည္း ရွင္းျပပါတယ္။ မနက္ျဖန္ဝတ္ရမဲ့ ဝတ္စံုုကေတာ့ အက်ႌအျဖဴ ေဘာင္းဘီအျဖဴေပါ့…။ ကြ်န္မနဲ႔ အတူ စြယ္ေတာ္ လိုုက္ဖူးဖိုု႔ အိပ္ရာ ေစာေစာ ထၾကပါ၊ ျပီးေတာ့ အျဖဴေရာင္ ဝတ္စံုုေလး ဝတ္ရမယ္ဆိုုတာလည္း မေမ့နဲ႔အုုံးေနာ္...။

Wednesday, April 2, 2014

သီရိလကၤာ ခရီးစဥ္ (၂)

ဒုုတိယေန႔အတြက္ အစီအစဥ္ကေတာ့ မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာထျပီး အႏုုရဓပူရျမိဳ႔ထဲမွာရွိတဲ့ ဘုုရားေတြကိုု သြားဖူးဖိုု႔ပါ။
ပထမဆံုုး သြားခဲ့တဲ့ဘုုရားက မဟာေဗာဓိ ေစတီပါ။

အဲဒီ မဟာေဗာဓိ ေစတီဟာ အိႏၵိယႏိုုင္ငံ ဗုုဒၺဂါယာမွာရွိတ့ဲ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္ရဲ႕ ေတာင္ဖက္ အကိုုင္းကိုု ပင့္ေဆာင္ျပီး ပူေဇာ္ စိုုက္ပ်ိဳးထားတာလိုု႔ ဆိုုပါတယ္။ ဒီမွာၾကည့္ပါ… ေညာင္ကိုုင္းကိုု ေရႊခ်ထားတဲ့ တိုုင္ေတြနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေထာက္ထားတာ။

မဟာေဗာဓိေစတီနဲ႔ သိပ္မနီးမေဝးေနရာမွာ ဖူးခဲ့ရတဲ့ ေစတီကေတာ့ မဟာေစတီပါ။ ပံုုမွာေတြ႔ရတာက ဘုုရားရဲ႕ ရင္ျပင္ေတာ္ တစ္ေနရာပါ။ မဟာေစတီဟာ ျမတ္စြာဘရား ပရိနဗၺန္စံျပီး မီးသျဂိဳလ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်လာတဲ့ ဓါတ္ေတာ္ေတြအားလံုုးနီးပါးကိုု ဌာပနာထားတဲ့ ေစတီတစ္ဆူျဖစ္ျပီး ဆုုေတာင္းျပည့္တယ္လိုု႔ မွတ္သားရပါတယ္။ ထံုုးသကၤန္းနဲ႔ မဟာေစတီရဲ႕ ပံုပန္းုသ႑ာန္ဟာ စစ္ကိုုင္းက ေကာင္းမွဳေတာ္ေစတီနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူပါတယ္။ ေစတီက သိပ္ၾကီးေနလိုု႔ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ရတာ ခက္ပါတယ္။ အခုုပံုုထဲမွာ ျမင္ရတာက မဟာေစတီနဲ႔ တစ္ထပ္တည္းတူတဲ့ ေစတီရံ ေလးပါ။

ဘုုရားဖူးျပီး ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ေနခ်ိန္မွာ လွဴဖြယ္ဝတၳဳေတြကိုု သယ္ေဆာင္လာတဲ့ လူတစ္စုု ဘုုရားရင္ျပင္ကိုု တစ္ပတ္ပတ္ေနတာ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အတီးအမွဳတ္နဲ႔အတူ လွည့္လည္လာတာ ကြ်န္မတိုု႔ဆီက ရွင္ေလာင္းလွည့္သလိုုမ်ိဳးနဲ႔ တူပါတယ္။ သူတိုု႔ဆီမွာ ထူးျခားခ်က္တစ္ခုုက ဘုုရားေက်ာင္းကန္ ေစတီပုုထိုုးေတြကိုု လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကရင္ လူၾကီး လူငယ္ ေယာက္်ား မိန္းမ မေရြး အဝတ္အစားကိုု အေပၚအျဖဴ ေအာက္အျဖဴေတြ ဝတ္ဆင္ၾကတာပါ။ ကြ်န္မတိုု႔ကိုုလည္း ဒီခရီးကိုု မသြားခင္ စီစဥ္ေပးတဲ့ နယ္ခံ Tour Guide က ဝတ္စံုုအျဖဴ မပါပါေအာင္ ယူလာဖိုု႔ တဖြဖြ သတိေပးပါတယ္။

အဲဒီလိုု လွည့္လည္ေနတုုန္း ဘုုရားဖူးတစ္ခ်ိဳ႔က အလွဴပါဝင္ေနၾကပံုုပါ။

ဒီလိုု ၾကာပန္းလွလွေတြကိုု ဘုုရားအဝင္မွာ ေရာင္းပါတယ္။ သူတိုု႔ဆီက ပန္းကပ္ပံုုက ပန္းအိုုးေတြ ဘာေတြနဲ႔ မဟုုတ္ပဲ ပန္းေတြကိုု အညွာကေန ေခြ်၊ ဘုရား (သို႔) ရုပ္ပြားေတာ္ရဲ႕ အေရွ႕မွာ ဒီတိုုင္း ခ်ျပီး ကပ္လွဴၾကတာပါ။ ေစ်းလည္း အရမ္းသက္သာပါတယ္။ ေအာက္က ပံုုမွာေတြ႔ရတဲ့ ၾကာပန္းတစ္စည္းကိုုမွ စကာၤပူ တစ္ေဒၚလာေတာင္ မက်ပါဘူး။

မဟာေစတီဘုုရားရဲ႕ ရင္ျပင္တစ္ေနရာမွာ ဖူးခဲ့ရတဲ့ ဘုုရားပါ။ ဆင္းတုုေတာ္ ေအာက္ေျခမွာ ထြင္းထားတဲ့ စာကိုု ျမင္ရေတာ့ အံ့ၾသသြားတယ္။
ေနာက္ေစတီတစ္ဆူကေတာ့ ထူပါရာမ လိုု႔ အမည္ရပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုုရားရဲ႕ ညာဖက္ ညွပ္ရိုုးေတာ္ကိုု ဌာပနာထားတယ္လိုု႔ သိရပါတယ္။ ထံုုးသကၤန္း ကပ္ထားတဲ့ ေစတီအၾကီးၾကီး တစ္ဆူျဖစ္ျပီး စပါးေတြပံုုထားတဲ့ ပံုုမ်ိဳး တည္ထားတယ္လိုု႔ သိရပါတယ္။ ေစတီၾကီးက ၾကီးလြန္းေတာ့ ေစတီအျပည့္ပါတဲ့ပံုုေကာင္းေကာင္း မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါကေတာ့ ရင္ျပင္ေတာ္ တစ္ေနရာပါ။
ထူပါရာမေစတီဟာ မၾကာခဏ အဖ်က္အဆီးခံခဲ့ရျပီး King Agbo II လက္ထက္မွာေတာ့ လံုုးဝ ပ်က္စီးတဲ့အထိ အဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရတယ္ လိုု႔ သိရပါတယ္။ အခုု ဖူးခြင့္ရတဲ့ ေစတီကေတာ့ ေအဒီ ၁၈၆၂ မွာ အသစ္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ဒါေတြကေတာ့ ေစတီဝင္းထဲမွာ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေက်ာက္တိုုင္ေတြနဲ႔ ေစတီ အပ်က္အစီးတစ္ခ်ိဳ႔ပါ။
ဒါကေတာ Mirisaweti ေစတီပါ။ ငရုတ္သီးေစတီ လို႔ အလြယ္ေခၚၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ နန္းတက္ေနတဲ့ ဘုရင္ King Dutugemunu ဟာ တစ္ေန႔မွာ ငရုတ္သီးဟင္းကို သံဃာေတာ္ေတြကို အရင္ မကပ္ပဲ ယူစားလိုက္မိလို႔ သူ႔ကိုယ္သူ အျပစ္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ ဒီေစတီကို တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့တယ္ လို႔ သိရပါတယ္။
ဒါကေတာ့ ဟိုုးေရွးေရွးက အင္ဂ်င္နီယာေတြရဲ႕ လက္ရာ Twin Pond ပါ။ ေရကန္ၾကီး ႏွစ္ခု ဆက္ထားတာျဖစ္ျပီး တစ္ခုုက အလ်ား ၂၈ မီတာ နဲ႔ ေနာက္တစ္ခုုက မီတာ ၄၀ ရွည္လ်ားပါတယ္။ ဟိုးေရွးေရွးက ရဟန္းသံဃာေတြ ခ်ိဳးေတာ္ေရ သံုုးတဲ့ေနရာလိုု႔ သိရပါတယ္။
ဒါကေတာ့ ဘုရားေပၚက အဆင္းမွာ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေစ်းတန္းေလးပါ။ ၾကိမ္တိုု႔ ဝါးတိုု႔နဲ႔ လုုပ္ထားတဲ့ လက္မွဳပစၥည္းေလးေတြကိုု ေတြ႔ႏိုုင္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့ သမာဓိ ဆင္းတုုေတာ္ပါ။ အိႏၵိယႏိုုင္ငံ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ေနရူးဟာ သီရိလကၤာကိုု ခ်စ္ၾကည္ေရးခရီး အလည္အပတ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒီဆင္းတုုေတာ္ကို ၾကည္ညိဳစြာ အခ်ိန္ေပး ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ႏိုုင္ငံေရး လွဳပ္ရွားမွဳေၾကာင့္ သူ ေထာင္က်ေနခ်ိန္မ်ားမွာ ဒီဘုုရားကိုု ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ျပီး အာရံုုျပဳေနရျခင္းဟာ သူ႔စိတ္ကိုု သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ မ်ားစြာ ေအးခ်မ္းေစတယ္လိုု႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ဒီဘုုရားကေတာ့ အဘယမုုနိ လိုု႔ အမည္ရပါတယ္။ ေရာဂါဘယေတြကိုု ေပ်ာက္ကင္းေစဖိုု႔ ဆုုေတာင္းရင္ ျပည့္ဝတယ္လိုု႔ မွတ္သားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီဘုရားကိုေရာက္ေတာ့ ညေနေစာင္းကေလးမိုု႔ ေနေအးသြားပါျပီ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကြ်န္မတိုု႔ေတြ ဘုုရားကိုု တစ္ပတ္ပတ္ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး ဖူးေမွ်ာ္ ဆုုေတာင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါကေတာ့ Isurumuniya temple ပါ။ အဲဒီဘုုရားကိုု ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မိုုးတဖြဲဖြဲ ရြာလာတာကတစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္ေလးက သိပ္မျမင့္ေပမဲ့ ေလွခါးထစ္ရယ္လိုု႔ ပီပီျပင္ျပင္မရွိပဲ ကုုန္းတက္လိုု တက္ရမွာဆိုုေတာ့ မိုုးေရေတြနဲ႔ တက္ရခက္မွာစိုုးတာက တစ္ေၾကာင္းတိုု႔ေၾကာင့္ ေအာက္ကေနပဲ လွမ္းျပီး ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ရတဲ့ ဘုုရားပါ။
ဒါကေတာ့ သူတိုု႔ဆီက ဘုုရား ဆီမီးပူေဇာ္တဲ့ စင္ကေလးေတြပါ။ ဘုုရားတိုုင္းလိုုလိုုမွာ အဲလိုုစင္ကေလးေတြ ေတြ႔ရပါတယ္။ တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာေပါ့ေနာ္။
ဒီေန႔ဖူးခဲ့သမွ် ဘုုရားေတြ အားလံုုးစံုုသြားပါျပီ။
ညစာကိုု အႏုုရဓပူရျမိဳ႕ထဲက လူစည္ကားတဲ့ စားေသာက္ဆိုုင္တစ္ဆိုုင္မွာ စားျဖစ္ပါတယ္။ သီရိလကၤာရဲ႕ ရိုုးရာ အစားအေသာက္ေတြအေၾကာင္းကိုုေတာ့ ေနာက္ပိုုစ့္ေတြမွာ ေရးျပပါ့မယ္။ မနက္ျဖန္က်ရင္ေတာ့ ဗုုဒၶျမတ္စြာဘုုရားရဲ႕ စြယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္စံပယ္ရာေနရာ ျဖစ္တဲ့ ကန္ဒီဆိုုတဲ့ ျမိဳ႔ကိုု ခရီးဆက္ပါ့မယ္…။ ကြ်န္မနဲ႔ အတူတူ ကန္ဒီျမိဳ႔က္ိုု စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ လိုုက္ခဲ့ပါအံုုးေနာ္…။