Sunday, April 20, 2014

သီရိလကၤာ ခရီးစဥ္ (၅)

စြယ္ေတာ္ဖူးျပီး အျပန္မွာ မေန႔က ဆိုုင္ေလးမွာပဲ မနက္စာ ဝင္စားၾကပါတယ္။ ထံုုးစံအတိုုင္း နံျပား၊ ပလာတာ၊ တိုုရွည္ နဲ႔ ၾကက္သား အာလူးဟင္း၊ ဘာေခၚမွန္းမသိတဲ့ ပလာတာ ႏုုတ္ႏုုတ္စင္းေၾကာ္။ ကြ်န္မကေတာ့ အဲဒါေတြ မစားတတ္တာမိုု႔ ဘယာေၾကာ္နဲ႔ ကမာၻ႔အခ်ိဳဆံုုး လဖက္ရည္ကိုု ေသာက္ႏိုုင္သေလာက္ ေသာက္ျပီး ခဏျပန္နားၾကပါတယ္။ နားျပီးရင္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုုရား ေျခေတာ္ရာ ခ်န္ခဲ့တဲ့ ဘုုရားကိုုဖူးဖိုု႔ ဟိုုး ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးကိုု သြားၾကမယ္လိုု႔ ဆိုုပါတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ ေတာင္ေပၚ ဆိုုတဲ့အသံၾကားတာနဲ႔ အလိုုလိုု ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ ေျမျပန္႔နဲ႔မတူ သိသိသာသာ ကြဲျပားျခားနားစြာ လွပတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြရယ္၊ လင္းလက္တဲ့ ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ေအးစိမ့္စိမ့္ေလး ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ ရာသီဥတုုရယ္၊ ျပီးေတာ့ ကြ်န္မခ်စ္တဲ့ တိမ္ေတြနဲ႔ အနီးကပ္ ဆံုုေတြ႔ရတတ္တဲ့ အဲဒီ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေတြဟာ ကြ်န္မရဲ႕ All time favourite ေတြပါ။

ေတာင္ေပၚအတက္ လမ္းကေလးေတြပါ။

ေႏြဦးက ေျခာက္ေသြ႔သလိုု ထင္ရေပမဲ့ သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ေတာ့ သိပ္လွေနတာပါပဲ။
ဒါကေတာ့ ျမတ္စြာဘုုရား ေျခေတာ္ရာ ခ်န္ခဲ့တဲ့ ဘုုရား လိုု႔ သိရပါတယ္။ ေနသိပ္ပူေတာ့ အၾကာၾကီးထိုုင္မဖူးႏိုုင္ခဲ့ပါဘူး။ လူတစ္စုုကေတာ့ ေစတီကိုု ထံုုးသကၤန္း အသစ္ ကပ္လွဴေနၾကတာကိုု ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ (ပံုုထဲမွာ ၾကည့္ရင္ ေသးေသးေလး ျမင္ႏိုုင္ပါတယ္) ဒီေလာက္ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူတဲ့ေနေရာင္ေအာက္မွာ ထံုုးသကၤန္းလွဴေနၾကသူေတြရဲ႕ သဒၺါတရားနဲ႔ သူတိုု႔ရဲ႕ ကုုသိုုလ္ေတြအတြက္ သာဓုုသံုုးၾကိမ္ ေခၚမိပါတယ္။ 
ဗစ္တိုုးရီးယား ေရကာတာပါ။ သီရိလကာၤႏိုုင္ငံရဲ႕ အၾကီးဆံုုး ေရကာတာ တစ္ခုုျဖစ္ျပီး ႏိုုင္ငံအတြက္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ အမ်ားဆံုုး ထုုတ္ေပးတဲ့ ေရကာတာၾကီးပါ။ အဲဒီကိုုေရာက္ေတာ့ ညေန သံုုးနာရီခြဲ… ေနသိပ္ပူေနလိုု႔ ကားေပၚက မဆင္းေတာ့ပဲ လွမ္းရိုုက္လိုုက္တဲ့ပံုုေတြပါ။
မနက္ကလည္း အေစာၾကီးထခဲ့ရတာမိုု႔ လူၾကီးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ပင္ပန္းေနၾကျပီ။ ဒီေတာ့ ဘုုရားဖူးျပီး ျပန္နားၾကမယ္လိုု႔ စီစဥ္လိုုက္ပါတယ္။ ဒါ အျပန္လမ္းပါ။ ေတာင္ေတြကိုု ေကြ႔ကာ ပတ္ကာ ေဖါက္ထားတဲ့ လမ္းေတြေပမဲ့ ကားေမာင္းသူက ကြ်မ္းက်င္ျပီး စိတ္ရွည္ေတာ့ စိတ္ခ်လက္ခ် နဲ႔ သက္ေတာင့္သက္သာ စီးလိုု႔ရခဲ့ပါတယ္။ 
ေဗာဓိေညာင္ပင္ရဲ႕ ေႏြဦးအလွ၊ ေညာင္ရြက္ေလးေတြ ေလထဲမွာ တဖ်တ္ဖ်တ္ လွဳပ္ခတ္ေနတာကိုု ၾကည့္ျပီး ဆည္းလည္းလွိဳက္သံကိုု သတိရမိပါတယ္။
ေတာင္ေပၚကအဆင္း အျပန္လမ္းမွာ ခဏနားရင္း အေအးတိုု႔ သစ္သီးတိုု႔ အျပင္ လွမ္းေတြ႔ေနရတဲ့ ေျပာင္းခင္းထဲက လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ခ်ိဳးထားတဲ့ ေျပာင္းဖူးေတြကိုု မီးဖိုုျပီး ခ်က္ခ်င္း ျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ ဆိုုင္ေလးတစ္ဆိုုင္မွာ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ ဝင္စားၾကေသးတယ္။ သူတိုု႔က ေျပာင္းဖူးျပဳတ္ကိုု မစားခင္မွာ ဆားရည္ထဲကိုု စိမ္ေပးတယ္။ ဒီမွာစားရတဲ့ Sweet Corn ေတြလိုု မခ်ိဳေသာ္လည္း သဘာဝအတိုုင္း လတ္ဆတ္တာမိုု႔ စားလိုု႔ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အဲဒီ ဆိုုင္ေဘးမွာ ေတြ႔ခဲ့တဲ့ စပါးခင္းေလးပါ။ စပါးပင္ကိုု နီးနီးကပ္ကပ္ မေတြ႔မျမင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကိုု ၾကာေနျပီမိုု႔ အခုုလိုုေတြ႔ေတာ့ ဝမ္းသာျပီး ဓါတ္ပံုု ရိုုက္ခဲ့ပါတယ္။ 
ဒါကေတာ့ ကႏၵီျမိဳ႔ထဲကိုု ျပန္ဝင္လာတဲ့ လမ္းမၾကီးပါ။ ဟိုုးေတာင္ေပၚမွာ ထံုုးသကၤန္းနဲ႔ ရုုပ္ပြားေတာ္ၾကီးတစ္ဆူကိုု လွမ္းျပီး ဖူးေမွ်ာ္ႏိုုင္ပါတယ္။
တိမ္ေတြက သိပ္လွတာပဲလိုု႔ ကိုုယ္ေျပာရင္ မင္း ယံုုလိုုက္ပါ။ (တိမ္နဲ႔ ခ်ည္တဲ့ၾကိဳး - ဂ်ဴး)
မနက္ျဖန္က်ရင္ လဖက္ခင္းေတြရွိတဲ့ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႔ကိုု သြားလည္ပါအံုုးမယ္။ အဲဒီဖက္မွာ လဖက္ခင္းေတြအျပင္ Little England ဆိုုတဲ့ ေနရာေလးရယ္၊ မယ္သီတာကိုု ဒႆဂီရိ က ခိုုးယူလာျပီး ဖြက္ထားခဲ့တဲ့ေနရာရယ္ကိုုပါ သြားၾကဖိုု႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ကြ်န္မနဲ႔ အတူတူ လိုုက္လည္ၾကပါအံုုးေနာ္…။



Thanks Note - ကြ်န္မ အရင္ပိုု႔စ္ေတြမွာ Kandy ဆိုုတဲ့ ျမိဳ႕နာမည္ကိုု ကန္ဒီလိုု႔ပဲ ေရးေနခဲ့မိတာ။ တေန႔ကမွ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က စာလံုုးေပါင္းအမွန္က ကႏၵီ ျဖစ္ရမယ္လိုု႔ လွမ္းေျပာလာပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အခုု ျပင္ေရးလိုုက္ပါျပီ၊ ေရးျပီးခဲ့တဲ့ ပိုုစ့္အေဟာင္းေတြမွာလည္း လိုုက္ျပင္ပါ့မယ္။ စာလံုုးေပါင္း အမွန္ကိုု ေျပာျပေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအၾကီးၾကီးတင္ပါတယ္ေနာ္။ း)

Tuesday, April 8, 2014

သီရိလကၤာ ခရီးစဥ္ (၄)

အိပ္ရာက အေစာၾကီးထ၊ ေရခ်ိဳး ေကာ္ဖီေသာက္ျပီး၊ အက်ႌအျဖဴနဲ႔ ေဘာင္းဘီအျဖဴဝတ္၊ လူၾကီးေတြကေတာ့ အက်ႌအျဖဴနဲ႔ လံုုခ်ည္၊ ပုုဆိုုး အျဖဴ၊ ပုုဝါအျဖဴေတြနဲ႔ ေဖြးေဖြးလွဳပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔… စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ မနက္ ငါးနာရီမွာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနၾကပါျပီ။
 

စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းဝင္းေရွ႕ကိုု ေရာက္ေတာ့ မနက္ ငါးနာရီခြဲကာနီးျပီ။ မီးအလင္းေရာင္ ၀ါက်င္က်င္ေလးေအာက္မွာ ေတြ႔ရတဲ့ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္း။
ဘုရားမွာ ကပ္ဖို႔ ေက်ာင္း အ၀င္၀မွာ ေရာင္းေနတဲ့ ၾကာပန္းေတြ ဝယ္ၾကတယ္။ “ၾကာျဖဴ ၾကာနီ ၾကာညိဳေႏွာလိုု႔ တိုု႔လယ္ေတာမွာ ပြင့္ၾကတယ္…” ဆိုုတဲ့ ကဗ်ာေလးကိုု သတိတရျဖစ္ရေအာင္ပဲ အေရာင္စံုု ၾကာပန္းေတြက သိပ္လွပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီမွာ ေတြ႔ရခဲတဲ့ အင္ၾကင္းပန္းပြင့္ အၾကီးၾကီးေတြ၊ လွလိုုက္တာဆိုုတာ ဘယ္လိုုေျပာျပရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ဒီမွာၾကည့္ပါအံုုး…
ဒါကေတာ့ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းထဲအဝင္ လမ္းကေလးရဲ႕ အမိုုးခံုုးေလးပါ။
စကားစပ္လိုု႔ ေျပာျပရရင္ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းဟာ ဘုရားဖူးေတြအတြက္ တစ္ရက္ကို သံုးၾကိမ္ ဖူးခြင့္ေပးပါတယ္။ အခုလို မနက္အာရံု တစ္ခ်ိန္၊ ေန႔လည္ တစ္ခ်ိန္နဲ႔ ညေနပိုင္း တစ္ခ်ိန္ပါ။ ျပီးေတာ့ အ၀င္အထြက္ လံုုျခံဳေရးအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္နဲ႔ စည္းကမ္းတက် ရွိတာကိုု ေတြ႔ရပါတယ္။ ရပ္နီးရပ္ေဝး ဘုုရားဖူးေတြကလည္း ေန႔စဥ္ အရမ္းမ်ားတာကိုုး။ ေသေသခ်ာခ်ာ စစ္ေဆးျပီးမွ အမ်ိဳးသားေတြက တစ္ျခမ္း၊ အမ်ိဳးသမီးေတြက တစ္ျခမ္း သပ္သပ္စီ ဝင္ၾကရပါတယ္။ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းအေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံု ဖတ္ခ်င္ရင္ေတာ့ Temple of Tooth – Sri Lanka လို႔ Google မွာ ရွာလို႔ရပါတယ္။
စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ ကိုုယ့္ထက္အရင္ အေစာၾကီး ၾကိဳေရာက္ေနႏွင့္ၾကတဲ့ ဘုုရားဖူးေတြ။
ဆြမ္းအုပ္ပံု စတီးလ္ခြက္ကေလးေတြ၊ ေၾကြခြက္ကေလးေတြ၊ ေျမခြက္ကေလးေတြနဲ႔ ဆြမ္းကပ္ၾကျပီး ပန္းေတြကိုေတာ့ အပြင့္လိုက္ ေျခြျပီး ကပ္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒါကေတာ့ စြယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္စံပါယ္ရာ ေနရာကို အျပင္ဖက္က ေတြ႔ရတဲ့ပံုပါ။ အထဲမွာေတာ့ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ခြင့္မျပဳပါဘူး။ ညာဖက္ျခမ္းကေန တန္းစီျပီး ဝင္၊ ျပီးေတာ့ စြယ္ေတာ္ကိုု ဆယ္စကၠန္႔ ေလာက္ အာရံုုျပဳျပီး ဖူး၊ ျပီးတာနဲ႔ ဘယ္ဖက္ေပါက္ကေန ျပန္ထြက္ပဲ။ ေမြးကင္းစ ကေလးငယ္ေလးေတြနဲ႔ လသားအရြယ္ ကေလးငယ္ေလးေတြကိုု ခ်ီပိုုးထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုုေတာ့ တစ္စုု စုုထားျပီး သပ္သပ္ ဝင္ဖူးခြင့္ျပဳတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အခု ပံုမွာေတြ႔ရတဲ့ ေလးေထာင့္ အကာအရံထဲမွာထိုင္ေနတဲ့ ဘုရားဖူးေတြကေတာ့ သူတို႔ဆီက VIP ေတြလို႔ ယူဆရပါတယ္။ ေအးေအးလူလူ ထိုင္ျပီး ဘုရားဖူးခြင့္ရၾကတယ္ ဆိုပါေတာ့။
ဒါကေတာ့ စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းတိုက္ထဲက တစ္ေနရာပါ။ Shrine Area လိုု႔ ေရးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
Shrine Area ကိုု တည့္တည္ရေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ခ်ိန္ရိုုက္တာ ေစာင္းျဖစ္ေအာင္ ေစာင္းသြားေသးတယ္။ (ဂါးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး လို႔ ေအာ္ခ်င္လိုက္တာ)
ဘုရားဖူးျပီး အျပင္ေရာက္ေတာ့ မိုးလင္းစျပဳေနျပီ။ ဒါကေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းထဲက ေနရာ တစ္ခ်ိဳ႔ပါ။
အလင္းေရာင္ေအာက္က စြယ္ေတာ္ေက်ာင္း။
ဒါကေတာ့ ေက်ာင္းဝင္း တစ္ေနရာပါ။
စြယ္ေတာ္ေက်ာင္းက အျပန္ ခဏနားျပီး ေတာင္ေပၚျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႕ကို ဆက္သြားျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါပါ ဆက္ေရးလိုက္ရင္ ဓါတ္ပံုေတြ သိပ္မ်ားသြားမွာစိုးလို႔ ဒီေနရာမွာပဲ ရပ္ထားလိုက္မယ္ေနာ္။ ေနာက္တစ္ပိုစ့္ကို ျမန္ျမန္ ဆက္တင္ပါ့မယ္။

Monday, April 7, 2014

သီရိလကၤာ ခရီးစဥ္ (၃)

ဒီေန႔အတြက္ အစီအစဥ္ကေတာ့ အခုုေရာက္ေနတဲ့ အႏုုရဓပူရျမိဳ႔ကေနျပီး ကန္ဒီဆိုုတဲ့ ျမိဳ႕ေလးကိုု ခရီးဆက္ဖိုု႔ပါ။ အဲဒီ ကန္ဒီ (Kandy) ဆိုုတဲ့ျမိဳ႕ေလးက သီရိလကၤာႏိုုင္ငံရဲ႕ ဒုုတိယအၾကီးဆံုုးျမိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ လဖက္စိုုက္ခင္းေတြ အမ်ားၾကီးတဲ့ ခ်စ္စရာ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလး တစ္ျမိဳ႔ျဖစ္ျပီး ျမတ္စြာဘုုရားရဲ႕ စြယ္ေတာ္ ကိန္းဝပ္စံပါယ္ရာျမိဳ႕ျဖစ္လိုု႔ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားပါတယ္။ ဗုုဒၺဘာသာဝင္ေတြ မေရာက္မျဖစ္ ေရာက္သင့္တဲ့ ေနရာလိုု႔ ဆိုုၾကပါတယ္။

မနက္ေစာေစာ အိပ္ရာထ၊ မနီးမေဝးက ဆိုုင္ေလးမွာ ပလာတာ နံျပား တိုုရွည္နဲ႔ ၾကက္သားဟင္း၊ ဘယာေၾကာ္၊ ပလာတာကိုု ႏုုတ္ႏုုတ္စင္းနဲ႔ ၾကက္သားေၾကာ္ ႏုုတ္ႏုုတ္စင္းကိုု ေဂၚဖီထုုပ္၊ ၾကက္သြန္နီတိုု႔နဲ႔ ျပန္ေၾကာ္ထားတဲ့ အမည္မေခၚတတ္တဲ့ ပလာတာေၾကာ္၊ ျပီးေတာ့ အင္မတိ အင္မတန္ခ်ိဳတဲ့ လဖက္ရည္ကိုု ေသာက္ႏိုုင္သေလာက္ ေသာက္ျပီး ခရီးဆက္ဖိုု႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္။ ကုုန္းလမ္းခရီး ျဖစ္ျပီး ကားမပိတ္ရင္ ေလးနာရီကေန ငါးနာရီၾကား ေမာင္းရတယ္လိုု႔ သိရပါတယ္။ သိုု႔ေသာ္ အသြား လမ္းတေလွ်ာက္မွာရွိတဲ့ ဘုုရားေတြကိုု ေအးေအးေဆးေဆး ဝင္ဖူးသြားၾကမယ္၊ ကန္ဒီျမိဳ႔ကိုု ညေနေစာင္းမွ ေရာက္မယ္လိုု႔ Tour Guide က ေျပာပါတယ္။

အသြားလမ္းမွာ Dambulla ဆိုုတဲ့ ျမိဳ႕က နာမည္ၾကီး ပန္းျခံတစ္ခုုကိုု ဝင္ပါတယ္။ ပန္းျခံဆိုုေသာ္လည္း ပန္းေတြ အမ်ားၾကီးေတာ့ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ စိမ္းစိမ္းစိုုစုုိ၊ က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္း သာသာယာယာနဲ႔ ကားေတြ ကားေတြနဲ႔ လာလည္တဲ့လူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ဒါကေတာ့ အဲဒီ Park ထဲက လမ္းကေလးပါ။
ဒီေနရာေလးကေတာ့ မဂၤလာေမာင္ႏွံေတြ အမွတ္တရ အလွ ဓါတ္ပံုုလာရိုုက္ေလ့ရွိတဲ့ ေနရာလိုု႔ သိရပါတယ္။ ကြ်န္မတိုု႔ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာကိုုပဲ သတိုု႔သား သတိုု႔သမီးစံုုတြဲေတြ ဓါတ္ပံုုရိုုက္ေနၾကတာကိုု ေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။
အဲဒီ ပန္းျခံထဲမွာ ရိုုက္ျဖစ္္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္စရာ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ပါ။
အဲဒီပန္းျခံနဲ႔ မနီးမေဝးမွာေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္ အၾကီးၾကီးပါ။ Sigiriya လိုု႔ အမည္ရပါတယ္။ အေရွ႕မွာ ျမင္ေနရတာကေတာ့ ၾကာပင္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ ေရကန္ၾကီးပါ။
ဒါကေတာ့ Dambulla ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ Golden Rock Temple ပါ။ Cave Temple လိုု႔လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ ေတာင္ကုုန္းအျမင့္ေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ဆင္းတုုေတာ္ အၾကီးၾကီးပါ။
ဒီဖက္ေဘးက ရိုုက္လိုု႔ ပိုုလွတယ္။
ဒါကလည္း ေတာင္ကုုန္းေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ဆင္းတုုေတာ္ ေနာက္တစ္ခုုပါ။ အေဝးကေနပဲ လွမ္းျပီး ဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဘုုရားနာမည္ မွတ္လာတာ အခုု ျပန္ရွာေတာ့ မေတြ႔ေတာ့ဘူး။ ေဆာရီး...
လမ္းတေလ်ာက္မွာ ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ ေႏြဦးကံ့ေကာ္နဲ႔ ကိုုေအာင္ရဲ႕ ေႏြဦးပံုုျပင္သီခ်င္းကိုု တလွည့္စီ နားေထာင္ရင္း ျမင္ကြင္းထဲကိုု တန္းတန္းမတ္မတ္ ေရာက္လာတဲ့ ေႏြဦးရဲ႕ အလွတစ္ခ်ိဳ႔ပါ။
ဒါကေတာ့ စတုုတၳအၾကိမ္ သံဃာယနာ တင္ခဲ့တဲ့ေနရာလိုု႔ သိရပါတယ္။ သက္တမ္းရင့္ ေက်ာက္ေတာင္ၾကီးေတြ ဝိုုင္းရံျပီး ေအးစိမ့္သာယာတဲ့ ေနရာတစ္ခုုပါ။
ဒါကေတာ့ English Dhamma School လိုု႔ နာမည္ေပးထားေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ေရွးေဟာင္းျပတိုုက္လိုု ေနရာတစ္ခုုပါ။ အထဲမွာ ပိဋကတ္သံုုးပံုုနဲ႔အတူ ေပရြက္ေတြရယ္၊ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းတစ္ခ်ိဳ႕ရယ္ကိုုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။
ဒါကေတာ့ အလွဴပါဝင္လိုု႔ ေပရြက္ေပၚမွာ နာမည္ေရးေပးေနတာပါ။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္အထိ မပ်က္မစီးပဲ ခိုုင္ခံ့စြာ စြဲထင္ေနမွာလိုု႔လည္း ေျပာလိုုက္ပါေသးတယ္။
ဒါကေတာ့ အဲဒီေနရာကေန ေအာက္ကိုု ငံုု႔ၾကည့္မိတုုန္း ရိုုက္လိုုက္တဲ့ပံုုပါ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ျမင့္သား…
လမ္းမွာ ဖူးစရာ ဘုုရားေတြဖူးျပီးလိုု႔ ကန္ဒီျမိဳ႕ကိုု အသြား လမ္းတစ္ေနရာပါ။ ေဘးနားက အသီးဆိုုင္ေလးမွာ ကားရပ္ျပီး ခဏနားျဖစ္ေသးတယ္။ လမ္းသြားရင္း စားရေအာင္ဆိုုျပီး ပန္းသီး လိမ္ေမာ္သီး နာနတ္သီးေတြ အျပင္ ဒူးရင္းသီး၊ ဥသွ်စ္သီးေတြပါ ဝယ္လာပါေသးတယ္။
ည မေမွာင္ခင္မွာ ကန္ဒီျမိဳ႔ကိုု ေရာက္ပါတယ္။ ျမိဳ႔ထဲကိုု ေရာက္ေရာက္ခ်င္း KFC ဆိုုင္ကိုု လွမ္းေတြ႔ေတာ့ ပါးစပ္က အျငိမ္မေနႏိုုင္ပဲ ေဟာ… ဟိုုမွာ KFC လိုု႔ အားရဝမ္းသာ ေအာ္လိုုက္မိတယ္။ မေတြ႔ရတာက သံုုးရက္ေက်ာ္ ေလးရက္ ဆိုုေတာ့ ရုုတ္တရက္ ေတြ႔လိုုက္ရခ်ိန္မွာ အဲလိုု အသံထြက္သြားတယ္။ အဲဒါကိုု ၾကားတဲ့ ကြ်န္မတိုု႔နဲ႔ အတူတူ ခရီးသြားေဖၚ အန္ကယ္ၾကီးက သမီးက KFC စားခ်င္ေနတာကိုုးလိုု႔ ေျပာလည္း ေျပာ၊ ကားကိုုလည္း ရပ္ခိုုင္းျပီး၊ သူတိုု႔ပါ KFC လိုုက္စားေပးပါတယ္။ ဟာ… ရပါတယ္… ကိစၥမရွိပါဘူး… တျခားဟာ စားပါ့မယ္… လိုု႔ အတန္တန္ ျငင္းေပမဲ့ မရေတာ့ပါဘူး။ ဒီလိုုနဲ႔ ေဖေဖ ေမေမ အပါအဝင္ အသက္ ခုုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ရွစ္ဆယ္နီးနီး လူၾကီးေတြ ကြ်န္မရဲ႕ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ KFC က ၾကက္သားေၾကာ္ မာေျခာက္ေျခာက္ကိုု Pepsi နဲ႔ ေမွ်ာခ်ၾကရတဲ့ ညေနစာ ျဖစ္သြားပါတယ္…။ အမွတ္တရပါပဲ။

KFC စားေနတုုန္းမွာ ဒီည ေစာေစာအိပ္ရမယ္၊ မနက္က် ေလးနာရီခြဲ ထျပီး စြယ္ေတာ္ဖူးဖိုု႔ သြားရမယ္လိုု႔ Tour Guide က ေျပာပါတယ္။ ေစာႏိုုင္သမွ် ေစာေစာသြားမွ အဆင္ေျပမယ္၊ ေနာက္က်တာနဲ႔အမွ် လူေတြမ်ားျပီး ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္ဖိုု႔ အၾကာၾကီး ေစာင့္ရတတ္တယ္လိုု႔လည္း ရွင္းျပပါတယ္။ မနက္ျဖန္ဝတ္ရမဲ့ ဝတ္စံုုကေတာ့ အက်ႌအျဖဴ ေဘာင္းဘီအျဖဴေပါ့…။ ကြ်န္မနဲ႔ အတူ စြယ္ေတာ္ လိုုက္ဖူးဖိုု႔ အိပ္ရာ ေစာေစာ ထၾကပါ၊ ျပီးေတာ့ အျဖဴေရာင္ ဝတ္စံုုေလး ဝတ္ရမယ္ဆိုုတာလည္း မေမ့နဲ႔အုုံးေနာ္...။