Tuesday, September 14, 2010

မီးပူတိုက္ျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူး


လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ဘေလာ့ဂ္စေရးခါစ အခ်ိန္တုန္းက တင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပိုစ့္အေဟာင္းေလးပါ။ ဘေလာ့ဂ္ စခါစ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ စာလာဖတ္တဲ့သူလည္း ေတာ္ေတာ္နည္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ားစုက ဖတ္ဖူးၾကလိမ့္မယ္မထင္လို႕ နဲနဲပါးပါးျပင္ဆင္ၿပီး ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ အလုပ္မ်ားလို႕ စာအသစ္မေရးႏိုင္ခင္မွာ ဒီလိုေလး လုပ္ဖို႕ အၾကံရသြားတာ... မပိုင္လား… း))

မီးပူတိုက္ျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူး

ေန ့စဥ္ေန ့တိုင္း ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ရေသာ အိမ္မႈကိစၥ အဝဝထဲတြင္ ကြ်န္မ စိတ္အညစ္ဆံုး ႏွင့္ အမုန္းဆံုးအလုပ္တစ္ခုမွာ မီးပူတိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အျခားအျခားေသာ အိမ္အလုပ္မ်ားကို ဇယ္ဆက္သလို တရစပ္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေသာ္လည္း မီးပူတိုက္ရဖို ့ကိုေတာ့ ကြ်န္မ ပ်င္းလဲ ပ်င္း၊ အလြန္လဲ မုန္းတီးသည္။ ဟင္းဆယ္မ်ိဳးကို ဆက္တိုက္ ခ်က္လိုက္ခ်င္ေသာ္လည္း အက်ႌမို ့ သံုး ေလးထည္ေလာက္ မီးပူတိုက္ရၿပီဆိုလွ်င္ေတာ့ ေဒါသမ်ားက သူ ့အလိုလိုေနရင္း ပြေနၾကၿပီး ျမင္ျမင္ကရာ လူတိုင္းကို ရန္လုပ္ခ်င္ေနေလသည္။ အရင္က မိဘမ်ားႏွင့္ အတူတူေနစဥ္ကေတာ့ အိမ္မွာ အကူေကာင္မေလးမ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ ထိုတာဝန္ႏွင့္ ကင္းေဝးခြင့္ ရခဲ့သည္။ ယခုမူ ထိုသို ့မဟုတ္ေတာ့ၿပီ။ အစစအရာရာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာ အားကိုးရာ ကိုယ္သာျဖစ္ေတာ့သည္ ဟူေသာ ဘဝမ်ိဳးကို ေရာက္ေနၿပီမို ့…။

သို ့ေသာ္… သို႕ေသာ္… ထိုအမုန္းဆံုး အလုပ္တစ္ခုကို ကြ်န္မ ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး မညီးမညဴ ျပဳလုပ္ခ်င္လာေအာင္ ဆြဲေဆာင္လိုက္ေသာ အရာမွာ ကြ်န္မ၏ ဘေလာ့ဂ္ကေလး ျဖစ္သည္ ဟုေျပာလိုက္လွ်င္ ၾကားရသူအေပါင္းက ဟင္… ဘာဆိုင္လို ့လဲ… ဟု ဝိုင္းေျပာၾကမည္ကိုလဲ အေသအခ်ာ သိေနပါသည္။ ဆႏၵမ်ား မေစာၾကေစခ်င္… ဆက္လက္ နားဆင္ပါ…။ ဆိုင္ပံု ဆိုင္နည္းကို အခု ေျပာျပပါမည္။

* * * * * *

ယခင္က ကြ်န္မအိမ္မွာ နာရီပိုင္းႏွင့္အိမ္အလုပ္ လာလုပ္ေပးေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဘူးသည္။ သို႔ေသာ္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၀၀၇ ခု ႏွစ္ကုန္ပိုင္းေလာက္တြင္ သူမက ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေၾကာင့္ အလုပ္ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘဲ ျမန္မာျပည္ကို အၿပီးျပန္သြားခဲ့သည္။ သူျပန္သြားၿပီး ေနာက္ လူအသစ္တစ္ေယာက္ ထပ္ေခၚဖို ့အဆင္မေျပေတာ့ရာမွ အစျပဳ၍ မီးပူတိုက္ျခင္း ဟူေသာ အလုပ္မွာလဲ ကြ်န္မေခါင္းေပၚသို ့ လံုးလံုးလ်ားလ်ား က်ေရာက္လာခဲ့ေလသည္။ ဒီေတာ့လဲ ထံုးစံအတိုင္း တစ္ပတ္ကို ငါးရက္ အလုပ္လုပ္၊ စေနေန ့မွာ တစ္ပတ္လံုးစာ ေလွ်ာ္စရာရွိသည္မ်ားကိုေလွ်ာ္၊ အေျခာက္ခံ၊ ၿပီးရင္ေတာ့ တနဂၤေႏြေန ့မွာ အမွန္အကန္ တိုက္ပြဲဝင္ ရေတာ့တာေပါ့။ ကြ်န္မ၏ အက်င့္ကလဲ တစ္မ်ိဳး။ မီးပူတိုက္လွ်င္ တပတ္စာ အျပင္အဝတ္ ရံုးအဝတ္မ်ားသာမက အိမ္မွာေနရင္းဝတ္သည့္ အဝတ္မ်ား ႏွင့္ အိပ္ရာခင္း ေခါင္းအံုးစြပ္ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါမ်ား၊ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး လက္သုတ္ပုဝါမ်ား ပါမက်န္ အားလံုးကို မီးပူတိုက္ရမွ စိတ္တိုင္းက် ေက်နပ္ေလ့ရွိသည္။

ထို ့ေၾကာင့္ တနဂၤေႏြေန ့ညေနပိုင္းေရာက္လာၿပီဆိုလွ်င္ မီးပူတိုက္ျခင္းဟူေသာ အလုပ္ကို မလြဲမေသြ မလုပ္မျဖစ္ လုပ္ရေလေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ေနာက္တစ္ေန ့အလုပ္သြားရေတာ့မွာေတြးရင္း စိတ္ေမာေနသည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ ပ်င္းေနသည္ကတစ္ေၾကာင္း တို႕ေၾကာင့္ လူက အလိုလိုေနရင္း Depress ျဖစ္ေနရသည့္အထဲ မီးပူတိုက္လွ်င္ ဘယ္လိုမွ Mood မေကာင္းတတ္ေသာ ကြ်န္မ၏ အက်င့္ဆိုးေၾကာင့္ ကြ်န္မမို ့ မီးပူတိုက္ၿပီဆိုလွ်င္ အိမ္သားေတြ ဘယ္သူမွ အနားမလာၾက၊ စကားတစ္ခြန္းလာမဆိုၾက။ အားလံုး ေဝါင္ေဝါင္ေရွးလို ့ ေဝးေဝးကေရွာင္ၾကသည္။ (ဆိုးပါတယ္ေနာ္)

မီးပူတိုက္ခါနီးတိုင္း နည္းအမ်ိဳးမ်ိဴးျဖင့္ ဂ်ီက် ဂ်စ္တိုက္ကာ အသားလြတ္ ျပႆနာရွာ ရန္လုပ္ တတ္ေသာ ကြ်န္မကို သေဘာေကာင္း၍ ေအးေဆးေသာ အေၾကာင္းသိေသာ ခင္ပြန္းလုပ္သူက ခပ္ျပံဳးျပံဳးသာ ၾကည့္ေနတတ္သည္။ သူ ကူတိုက္ေပးပါ့မယ္ဟု အခါမ်ားစြာ ေျပာဘူး၏။ သို ့ေသာ္ သူ ့အဝတ္သူ တိုက္သည္မွာ အေၾကာင္းမဟုတ္ေသာ္လည္း ကြ်န္မ အဝတ္မ်ားႏွင့္ တျခားအဝတ္မ်ားကို သူတိုက္ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ ၾကည့္ေကာင္းပါ့မလဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထိုမီးပူကို ကြ်န္မသာျပန္လုရစၿမဲ။

ထိုအခါ သူက မီးပူတိုက္ပ်င္းေသာ ကြ်န္မအတြက္ တစ္နည္းတစ္ဖံု ကူညီေလသည္။ သူ ဘယ္လိုကူညီသည္ဟု ထင္ပါသလဲ…။ ကြ်န္မ မီးပူတိုက္ရာတြင္ လြယ္လင့္တကူ ႏွင့္ သက္ေတာင့္သက္သာ လွ်င္ျမန္ေစရန္ဟုဆိုကာ မီးပူတိုက္ျခင္း အေထာက္အကူျပဳ ပစၥည္းမ်ား တစ္မ်ိဳးၿပီး တစ္မ်ိဳးဝယ္ေပးျခင္းပင္။ သူဝယ္ေပးေသာ အရာမ်ားမွာ ဗ်က္က်ယ္က်ယ္ အလ်ားရွည္ရွည္ႏွင့္ မီးပူတိုက္စင္၊ ထိုစင္ေပၚတြင္ ခင္းရေသာ အခင္းတစ္မ်ိဳး (သူ ့အဆိုအရ ထိုအခင္းျဖင့္ ခင္း၍တိုက္ပါက တစ္ဖက္ကိုတိုက္လွ်င္ အျခားတစ္ဖက္ကို တိုက္စရာ မလိုေတာ့ေအာင္ တစ္ခါတည္းျပန္ ့သြားသည္ ဟူသတတ္)၊ ေရျဖန္း၍ရေသာ မီးပူ၊ အလိုေလွ်ာက္ ေရေႏြးေငြ ့ထြက္ေသာ မီးပူ၊ အဝတ္အထည္မ်ားကို မီးမကြ်မ္းေစေသာ မကပ္တတ္ေသာ မီးပူ၊ ၿပီးေတာ့ အဝတ္ေတြကို ေကာ္တင္ထားသလို ျပန္ ့ေနေအာင္ ျဖန္းရေသာ ေကာ္ရည္ဗူး… စသည္ျဖင့္ စံုလို႕ စံုလို ့ပါဘဲ။ အဲဒါေတြ မလိုပါဘူး… ဝယ္မလာပါနဲ႕ ဟု ေျပာေသာ္လည္း မရ။ ကဲ… ဒါေတြ ထားလိုက္ပါေတာ့…။ ယခု ဘာေၾကာင့္ ထိုအလုပ္ကို ေပ်ာ္ေမြ႔လာရသလဲ ဆိုတာကို ဆက္ေျပာျပခ်င္ပါသည္။

* * * * * *

လြန္ခဲ့ေသာ လအနည္းငယ္ကစ၍ ကြ်န္မ ဘေလာ့ဂ္ကေလးတစ္ခုကို ဝါသနာအရ ၾကိဳးစားဖန္တီးခဲ့သည္။ ဤဘေလာ့ဂ္ကေလးတစ္ခု အစမျပဳခင္ကေရာ ဘေလာ့ဂ္ကေလး အသက္ဝင္ရွင္သန္လာခ်ိန္မွာပါ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ စားလဲ ဒီဘေလာ့ဂ္ သြားလဲ ဒီဘေလာ့ဂ္ ျဖစ္ေနခဲ့တာကေတာ့ အမွန္ပင္။ ဒါေပမယ့္လဲ မိသားစုတစ္ဖက္ အလုပ္တစ္ဖက္ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္အားလပ္ခ်ိန္ အလြန္ရွားပါးရာ စိတ္လိုလက္ရ ေတြးေတာေရးသားရန္ အခ်ိန္ကို မနဲလုကာ ရွာေဖြခဲ့ရသည္။ (ဒါေၾကာင့္လဲ ပိုစ့္ေတြ အလြန္ၾကဲရျခင္း ျဖစ္သည္)။ ေအးေအးေဆးေဆး စဥ္းစားေတြးေတာခြင့္ ရသည့္အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အမ်ားအားျဖင့္ ညအိပ္ရာမဝင္ခင္ တစ္ခဏ… အိပ္မေပ်ာ္ခင္ တစ္ခဏ… ထိုတစ္ခဏမ်ားအျပင္ ရံုးအသြား အျပန္ ကားေပၚမွာ...။ ၿပီးရင္လဲ ရသမွ်အခ်ိန္ေလးမွာ စာရြက္တစ္ခုခုေပၚ ျမန္ျမန္ခ်ေရးႏိုင္ပါမွ။ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ အဲဒီစိတ္ကူးေတြ အေတြးေတြ ေလထဲလြင့္ ေပ်ာက္ကုန္ၿပီသာမွတ္…။

ယခုမူ ကြ်န္မအတြက္ စိတ္ကူးအေတြးေတြ ေအးေအးေဆးေဆးေတြးလို ့ရေသာ အခ်ိန္ကို ရွာေဖြေတြ ့ရွိခဲ့ၿပီ။ ထိုအခ်ိန္မွာ မီးပူတိုက္ေနေသာ အခ်ိန္ပင္တည္း။ အပတ္စဥ္ တနဂၤေႏြေန ့ေန ့လည္ပိုင္းမွာ ေကာ္ဖီခါးခါးေလးတစ္ခြက္ ေဘးနားခ်ကာ အဝတ္ေတြ မီးပူတိုက္ရင္း ဒီတပတ္ေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ကေလးထဲမွာ ဘာအေၾကာင္းအရာေတြနဲ ့ ဘာပိုစ့္ကေလးမ်ား အသစ္ေရးရပါ့… ဘယ္လို ကာရန္ေလးေတြနဲ ့ ဘယ္လို ကဗ်ာေလးေတြေရးရပါ့… ဟု ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေတြးလို႔ရသည္။ အၾကံထုတ္လို႔ရသည္။ စိတ္ကူးယဥ္လို႔ရသည္။ ၿပီးေတာ့ စိတ္ကူးရရင္ ရသလို စာရြက္အၾကမ္းေလးေပၚ ကဗ်ာကရာ ခ်ေရးလို႔လဲ ရေသးသည္။

ကဲ… မေကာင္းဘူးလား။ အဲ.. တစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ ထိုသို ့ေသာ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မီးပူကို အလ်ားလိုက္ အဝတ္ေပၚခ်မထားမိဖို ့ေတာ့ ၾကပ္ၾကပ္ သတိထား ရေပလိမ့္မည္။ ဤတြင္မွ အစျပဳကာ မီးပူတိုက္ျခင္း ဟူေသာ အလုပ္တြင္ ကြ်န္မ စတင္ ေပ်ာ္ေမြ႔လာခဲ့ေလသတည္း…။

ၿပီးခဲ့ေသာ တနဂၤေႏြေန ့ကဆို တိုက္ရခက္သည္ဟု အစဥ္အျမဲ ပူညံပူညံ ပြစိပြစိေရရြတ္ေလ့ရွိေသာ သူ႔ရွပ္အက်ႌလက္ရွည္မ်ား ႏွင့္ ေဘာင္းဘီရွည္မ်ား ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေသေသခ်ာခ်ာ မီးပူတိုက္ေပးခဲ့၏။ သူကေတာ့ အရင္အခါ မ်ားစြာကႏွင့္မတူ တစ္မူထူးျခားၿပီး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္္း မီးပူတိုက္ေနေသာ ကြ်န္မကို ၾကည့္ၿပီး တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနၿပီဟု ေတြးေကာင္း ေတြးေနေပလိမ့္မည္။ မမွားပါ… မမွားပါ… ဘာဆို ဘာမွ မမွားပါ။ အားလံုးေကာင္းပါသည္။

အခုပဲ ၾကည့္ေလ… ဒီတပတ္ မီးပူတိုက္စရာမ်ား အားလံုးၿပီးဆံုးသြားေသာအခါ ဤပိုစ့္ကေလးတစ္ခု ေရးစရာ ရခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား…။



30 comments:

  1. အမုန္းဆံုးအလုပ္ပါပဲ ဒါေပမယ့္ မျပန္႕တဲ့ အဝတ္အစားဆို မဝတ္တတ္ျပန္ :(((

    ျပႆနာရွာ ရန္လုပ္ တတ္ေသာ ကြ်န္မကို သေဘာေကာင္း၍ ေအးေဆးေသာ အေၾကာင္းသိေသာ ခင္ပြန္းလုပ္သူက (အဆိုပါစာသားအား အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ဖတ္ရွဳသြားပါသည္)

    သတိေပးေၾကာ္ျငာတခုလို ဖုန္းႏွင့္ မီးပူမွားျပီး နားေထာင္မိသည္လည္း ရွိေနပါဦးမည္....

    ReplyDelete
  2. အန္တီသက္ေ၀ ... ဒီပို႕္ စ္မီးမီးဖတ္ၿပီးသားၾကီးေနာ္ ...

    ဒီကလဲ စဥ္းစားေနတယ္ေနာ္ ... အေဟာင္းေတြ ရီဆိုင္ကယ္လုပ္ဖို႔ ...

    မီးပူတိုက္ပ်င္းသူစာရင္းထဲတြင္ တို႔ထားေပးပါ။ အလြန္႔အလြန္ ပ်င္းပါသည္။

    ReplyDelete
  3. စိတ္ေလးထားတတ္ေတာ႕လူေပပ်ာ္တာေပါ႕..
    အခ်ိန္လုရတဲ႕အခါမွ်ိးမွာ အိမ္ေနရင္းအဝတ္ေတြမတိုက္နဲ႕ေပါ႕..
    အဲဒီစိတ္ေလးထပ္ေမြးလိုက္ရင္ ပိုလို႕ေတာင္ေပ်ာ္လာအံုးမယ္..ခင္ပြန္းကလည္း ေထာက္ပံေပးတာ ေကာင္းတယ္ေနာ္..
    အခု ေနာက္ဆံုးထြက္တဲ႕ဂ်ပန္ကမီးပူေလးေတာ္ေတာ္ေကာင္း
    တယ္..လူအရမ္းသက္သာတယ္..နာမည္ေတာ႕ေမ႕သြားျပီ..ရွာၾကည္႕ပါ..
    ေတာ္ေတာ္ၾကီးကိုေကာင္းတာ..
    မီးပူတိုက္ရင္းပိုေပ်ာ္ပါေစ..

    ေက်းဇူး

    ReplyDelete
  4. မီးလည္း မီးပူတိုက္ဖို႕ ပ်င္းတယ္၊
    ဒါေပမယ့္ ႏိုးခ်ိဳင့္စ္၊

    မီးပူတိုက္ရင္း ဘာလုပ္ရသလဲဆိုေတာ့
    မွတ္မွတ္ရရ လုပ္ျဖစ္တာက၊ မေမၿငိမ္းရ႕ဲ ရသစာအုပ္စင္ကို နားေထာင္တယ္၊ လက္နဲ႕ မ်က္ေစ့မအားေပမယ့္ နားအားေနတယ္ေလ၊ စာဖတ္ခ်င္တဲ့ပိုး အဲဒီလို မေသးဘူး၊ မေမၿငိမ္းရ႕ဲ စာအုပ္စင္ကို သြားရင္ ဂ်ဴးရ႕ဲ ျမရ႕ဲလ၊ ေရေမ်ာသီးတို႕ကို နားေထာင္တယ္၊
    အဲဒီလို နားေထာင္လို႕ ရတဲ့ ေနရာမ်ား ရွိေသးရင္ ညႊန္းၾကပါအံုးေနာ္၊

    ReplyDelete
  5. ရသစာအုပ္စင္ ကုန္သြားရင္ လို႕ ေျပာတာပါ။

    ReplyDelete
  6. မီးပူတိုက္ျခင္းကို အရမ္းမုန္း၏။
    ဒါေပမယ့္ မီးပူေန႕တိုင္းတိုက္ေနရ၏။
    အခုလည္း ျခင္းတစ္လံုးနဲ႕ အျပည့္ေစာင့္ေန၏။
    ဒီပို႕စ္ေလးကို ဖတ္ၿပီး မီးပူတိုက္ရင္း သတိရေနမည္။

    ReplyDelete
  7. အားေပးတဲ႔ အေနနဲ႕ ေလ်ွာ္ျပီးသား အ၀တ္ေတြ ပို႕လိုက္မယ္... း))

    green fingers

    ReplyDelete
  8. Anonymous... လူကို တခ်ိန္လံုး ဖုန္းနဲ႕ နားနဲ႕ကပ္ေနတယ္ ထင္လို႕လား... း((

    ဆြိ... ဖတ္ၿပီးသားေလး လာထပ္ဖတ္ေပးတာ ေက်းဇူး...

    Bingoboyz... ဂ်ပန္မီးပူ ေရာင္းတဲ့ေနရာ ရွာေပးပါ...

    ျပံဳးပန္း... ကိုယ္လဲ မီးပူတိုက္ရင္း သီခ်င္းနားေထာင္ပါတယ္... တခါတခါေတာ့လဲ သီခ်င္းသံေၾကာင့္ ေတြးခ်င္တာ ေတြးမရလို႕ ပိတ္လိုက္တဲ့အခါလဲ ရွိေပါ့...။

    ျမေသြး... မီးပူတိုက္ရင္း သတိရေနမယ္ ဆိုတာေလးကို ခ်စ္လိုက္တာ... ေက်းဇူး...

    အစိမ္းေရာင္လက္ေခ်ာင္းဆိုတဲ့အတိုင္း... စိမ္းကားရက္စက္ပါ့ဗ်ာ... း))

    အေဟာင္းေလးကို လာဖတ္ေပးၾကတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...။

    ReplyDelete
  9. အိမ္မွာလည္း အထုပ္လိုက္ မီးပူတိုက္ဖို႔... ပို႔လိုက္မယ္ေနာ္ မ်ားမ်ားတိုက္ေလ ပိုစ့္မ်ားမ်ားစဥ္းစားထြက္ေလ မဟုတ္လား....

    ReplyDelete
  10. ဖတ္ဘူးတယ္။ မွတ္မိတယ္။

    ReplyDelete
  11. ႀကက္ဥရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား ထုတ္ပါဦး

    ReplyDelete
  12. ဟေရး....ဒိုဘီဝါလား ..ခါလာေလး.....
    ကုလားေလးေနာ္....မီးဘူ မတိုက္ဘဲ ..ဝိတယ္ေနာ္...
    လူးလဲသက္သာဒယ္...စတိုင္းလဲမိုက္ဒယ္....

    ReplyDelete
  13. မီးပူ တိုက္ရမွာ မုန္းလြန္းလို႔ …
    အဝတ္ အစား ဝယ္ရင္ေတာင္ မီးပူတိုက္စရာ မလိုတာပဲ ေရြးဝယ္ျဖစ္တယ္ …
    ဘေလာ့ ပို႔စ္ ေရးဘို႔ အထိေတာ့ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ တခါဝတ္မွ တခါတိုက္တာေလ …

    မခ်ိဳ

    ReplyDelete
  14. ကိုဂ်ီးရဲ႕ ရွိရွိသမွ် အက်ၤီေျခာက္ထည္မ်ားလား (ပိုလာရင္ အေဟာင္းဆံုးကို လႊင့္ပစ္တယ္ေလ) :P

    ReplyDelete
  15. ေမာင္မ်ိဳးSeptember 14, 2010 at 11:07 PM

    ဟုတ္ပါ့ ဘေလာ့ဂါ ဆိုတာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ပိတ္မိေနတာေတာင္ ပို႔စ္ေရးဖို႔စိတ္ကူးေနတဲ့ အမ်ိဳး အစ္မရ ဆိုးတယ္ေနာ့္ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ း)

    ReplyDelete
  16. ယူရုိေျခစစ္ပြဲေတြ ကန္ေနၾကျပီ အမေရ ... း)

    ReplyDelete
  17. အဲဒီပုိ႔စ္ေလး မွတ္မိတာေပါ့ အမရယ္.. အမကုိေတာင္ေလ.. ရြယ္တူေအာက္ေမ့လုိ႔ နာမည္ကုိ ဒီအတုိင္းေခၚထားတာေလ.. အခုမွ အားနာေနတာ.. :D ရွပ္အကၤ်ီတုိက္ရတာ အမုန္းဆုံး.. အဲဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးမွ တိုက္တယ္... မပန္ရဲ႕ comment ကုိဖတ္ျပီး ရီခ်င္သြားတယ္..:D

    ReplyDelete
  18. မီးေၾကြတိုက္ေလ့မရွိဘူး.။
    ျမန္မာျပန္တိုင္း အိမ္ကေကာင္မေလးေတြက အကုန္တိုက္ေပးေနေတာ့ ဝတ္လို႔ေတာင္ မတတ္ေတာ့ဘူး။
    အိမ္မွာ မီးေၾကြတိုက္ေလ့မရွိေပမယ့္..
    ဒီေန႔ အိမ္မွာ မဟုတ္တံဲ့ေနရာမွာ ေရေႏြးေငြ႔နဲ႔
    တိုက္ရတယ္..။
    ဒါမွ အင္က်ီလွလွပပေလးျဖစ္မွာ မို႔လားး။
    ဟားဟ



    အမ်ိဳးတစ္ေယာက္

    ReplyDelete
  19. မီးပူလံုး၀မတိုက္ခ်င္ဘူး...
    ဒီတိုင္း၀တ္တာဘဲ.. း))..
    မီးပူတိုက္ရင္းတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔စကားေျပာရရင္ တစ္မ်ိဳး.. မေျပာဘဲတစ္ေယာက္တည္းဆို အေတြးထဲ နယ္မခ်ဲ႕ႏိုင္ဘူး..ဘယ္လိုေခါက္ရ..ထည့္ရ စဥ္းစားရ လို႔ အေတြးပ်က္ပါ့..
    သက္ေ၀ေရးမွျပန္စဥ္းစားမိတယ္..
    ဒီအသက္အရြယ္ထိ ကူးကူးမီးပူတိုက္တာ လက္ခ်ိဳးေရ.. ၅ ေခ်ာင္းမျပည့္ဘူး..

    ReplyDelete
  20. မီးပူတိုက္ရင္း ဘေလာ့ပိုစ္ေလး ရသြားတယ္။ ေကာင္းလိုက္တဲ့ အိုက္ဒီယာ။ ညီမေတာ့ မီးပူထိုးရတာ ပ်င္းလို႔ တီဗြီမွာ ဇတ္လမ္းလာတဲ့အခ်ိန္ မ်က္လံုးက ဇာတ္လမ္းၾကည့္ျပီး နားက အသံနားေထာင္ လက္က မီးပူထိုး အဲလိုလုပ္တာ..။

    အစ္မအိုက္ဒီယာေလး ဒီတခါ သံုးၾကည့္ဦးမွပဲ း))

    ReplyDelete
  21. စေရာက္ေရာက္ခ်င္းတုန္းက အကုန္တိုက္တယ္။ အိပ္ရာခင္းကစလို႔။ ၃/ ၄ လေလာက္ထိ။

    ခုေနာက္ပိုင္း အက်ႌဝယ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ေတာင္ မီးပူတိုက္ဖို႔ လိုသလား မလုိသလား ၾကည့္ၿပီး တိုက္စရာ မလုိတာပဲ ဝယ္ေတာ့တယ္။

    ReplyDelete
  22. ဟိုးတုန္းထဲက အစကေနစၿပီး ဖတ္ဖူးေၾကာင္း :-)

    ReplyDelete
  23. မီးပူ မုန္းသူ၊ ေမာင္႔ ခ်စ္သူ ပါ မမ။ :D

    ReplyDelete
  24. မီးပူတိုက္ရမွာ ပ်င္းသလားမေမးနဲ႔.. တေန႔က ေစ်း၀ယ္ထြက္ေတာ႔ အကၤ်ီ၀ယ္မလို႔ ကိုင္ၾကည္႔တာ ဆိုင္ရွင္က မီးပူတိုက္စရာမလိုဘူးဆိုတာပဲ ထပ္ထပ္ေၿပာေနလို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ၿပန္ၾကည္႔မိမွ ၀တ္ထားတဲ႔တီရွပ္က ေၾကမြေနတာပဲ.. ဟီး.. ရွက္ထွာ.. :)

    ReplyDelete
  25. ကြ်န္ေတာ္လည္း မီးပူတုိက္ရမွပ်င္းတယ္ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ မိန္းမက မအားရင္ အိမ္မွာ မီးပူတုိက္ရတာပဲ ၊ ဒီလုိပဲကူရတာေပါ့ ၊ မတတ္နုိင္ဖူးေလ

    မီးပူထုိးစရာမလုိတဲ့ အ၀တ္အစားေတြကုိ ခ်မ္းသာတဲ့ သူေတြလုိ မ၀ယ္နုိင္ေတာ့လည္း မီးပူထုိးရတဲ့ ဘ၀က လြတ္လမ္းမျမင္ပါဖူး ..

    လူပ်ဳိမ်ား မီးပူမတုိက္ခ်င္တဲ့ အပ်ိဳၾကီးေတြကို သတိထားေနာ္ ေတာ္ၾကာယူျပီးမွ ကုိယ့္အ၀တ္သာမက အိပ္ယာခင္း ၊ စားပြဲခင္း etc.. မီးဖုိတုိက္ေနရမယ္ ..

    ခ်မ္းသာၾကပါေစ...

    ReplyDelete
  26. ဇြန္က မီးပူတုိက္ မပ်င္းဘူး၊ ေပ်ာ္တယ္။ အစ္မလုိပဲ အဝတ္အစားသာမက လက္သုတ္ပုငါ၊ ေခါင္းအုံးစြပ္အိပ္ရာခင္းအဆုံး အကုန္တုိက္ရမွာ ေက်နပ္တယ္။ း)

    အစ္မသက္ေဝလည္း အရင္က 'ကြ်န္မ' နာမ္စားသုံးတာ သတိထားမိတယ္ေနာ္။

    ReplyDelete
  27. မီးပူတဲ႕လား ..ညီမေလးတုိ႕အေခၚက် မီးေၾကြတိုက္တယ္တဲ႕ း)
    ညီမေလးကေတာ႕ မီးေၾကြတုိက္ရတာ ၾကိဳက္တယ္ ။ တုိက္ျပီးသား ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနတဲ႕ ေကာ႕ျပန္႕ေနတဲ႕ အက်ီ ၤေတြ လံုခ်ည္ေတြကို ၾကည္႕ရတာ သိပ္ၾကိဳက္တာပဲ ။ ျပီးေတာ႕ မီးေၾကြတိုက္ျပီးရလာတဲ႕ အနံ႕ ၊ မီးကြ်မ္းတဲ႕အနံ႕ေလးလုိေလ..အဲ႕ဟာလဲသိပ္ၾကိဳက္ း))

    ReplyDelete
  28. ဖတ္ျပီး သေဘာတက် ျပံဳးလိုက္မိေသး
    ဟုတ္တယ္ ဘေလာ႔ေရးရတာ မလြယ္ဘူး အခ်ိန္ရွိသေရြ႔ စာေရးဖို႕အေၾကာင္းဘဲ ေခါင္းထဲ ေရာက္ေနမိတယ္..
    ဟိိဟိ... မီးပူတိုက္ပ်င္းလို႕ မီးပူအတိုက္လြတ္တဲ ဂ်င္းေဘာင္းဘီဘဲ ၀တ္ေနမိတယ္. း)
    ခု.. မသက္ေ၀ပိုစ္႕ေလးဖတ္မိေတာ႕မွ မီးပူတိုက္ဦးမွလို႕ စိတ္ကူးရတယ္
    ဒါမွလည္း စာေရးဖို႕ စိတ္ကူးေလးေတြ ကြန္႕ျမဴးလာမယ္ထင္ရဲ႕ေနာ္...

    ReplyDelete
  29. ဟဟ.. လိႈင္က မပန္နဲ႕ နည္းနည္း တူတယ္... အ၀တ္ ဆယ္စံုထက္ မ်ားလာတယ္ေနာ္.. ဘယ္ေလာက္ သစ္သစ္ ေစ်းၾကီးၾကီး သိပ္မ၀တ္ျဖစ္တဲ့ အ၀တ္ေတြကို ဖယ္ထား စုထားျပီး ဒုကၡသည္ စခန္းကို အထုပ္လိုက္ ပို႕လိုက္တယ္..

    က်န္တာေတြလား .. မီးပူတိုက္တယ္ မထင္ပါနဲ႕။ ေမြ႕ယာေအာက္ ထိုးထားလုိက္တာပါ။ လူမီးပူေပါ့။ ေယာက္်ားရဲ႕ အကၤ်ီ ေတြကေတာ့ ရွိစုမဲ့စု စိတ္ေလး စုစည္းျပီး မီးပူတုိက္ေပးရတာေပါ့ေလ... ၂ပတ္ တခါ :P

    ReplyDelete
  30. မီးပူတိုက္ေတာ့မပ်င္းဘူး ပန္ကန္ေဆးပ်င္းတာ ညီမေလးက ...။ ငယ္ငယ္ကေလးဘ၀တုန္းကမ်ား ေဆးလိုက္ရတဲ႔ ပန္းကန္ေတြ ဇလံုလိုက္ပဲ ေအးကလဲေအးေတာ့ ေရမကိုင္ခ်င္လဲ ေဆးရတယ္ စားျပီးသားပန္းကန္က ဆီေတြေတာင္ခဲတာ အဲေလာက္ေအးတယ္.........။

    ခင္တဲ႔
    မုိးေငြ႔

    ReplyDelete

အမွတ္တရ ေရးခဲ့ပါ...