Wednesday, July 1, 2009

နားအလွဴ ႏွင့္ မ်က္ေစ့အလွဴ

နားအလွဴ ဆိုတဲ့စကားကို ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္က ဘန္ေကာက္မွာရွိတုန္းက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ အိမ္မွာ ဆံုခဲ့ရတဲ့ အန္ကယ္ၾကီး တေယာက္ဆီက ၾကားဖူးခဲ့တာပါ။ စ စ ၾကားခ်င္းေတာ့ ဘာကို ဆိုလိုမွန္းမသိဘူး။ ဒါနဲ႕ သူေျပာေနတဲ့ စကားဝိုင္းထဲကို အသာဝင္ၿပီးေတာ့ နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

သူက အေမရိကားမွာ မိသားစုနဲ႕အတူတူေနပါတယ္။ ဘန္ေကာက္ကို ခဏအလည္ ျပန္လာတာပါ။ သူ႕စကားေတြကို အတိုခ်ံဳးၿပီး ေျပာျပရရင္ သူဟာ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ တပတ္ကို ၄ ရက္ အလုပ္လုပ္ပါတယ္ တဲ့။ က်န္တဲ့ သံုးရက္ထဲက တရက္ကို ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ စာေတြဖတ္တာ၊ မိတ္ေဆြေတြနဲ႕အတူတူ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ အသိ အျမင္ခ်င္း ဖလွယ္တာေတြ၊ အလိုရွိတဲ့ လူငယ္ေတြကို သင္တန္းေတြ ပို႕ခ်တာေတြနဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ေစပါတယ္ တဲ့။ ေနာက္တရက္က အိမ္မွာေန၊ ေအးေအးေဆးေဆး အနားယူ၊ ခ်က္ျပဳတ္ စားေသာက္ၿပီး မိသားစုကို အခ်ိန္ေပးပါတယ္ တဲ့။ အဲ… က်န္တဲ့ တရက္ကိုေတာ့ နားအလွဴ ေပးပါတယ္တဲ့။

သူေျပာျပတဲ့ နားအလွဴ အေၾကာင္းကေတာ့ ဒီလိုပါ။
ႏိုင္ငံျခားဆိုတဲ့ မိေဝးဖေဝး ေဆြေဝး မ်ိဳးေဝး ေနရာတခုမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေရာက္လာ ေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ေနၾကရတဲ့ လူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိၾကတယ္မဟုတ္လား။ အဲဒီအထဲမွာမွ သူ႕ပတ္ဝန္းက်င္မွာ စကားေျပာဖို႕ အေဖၚမရွိလို႕ တေယာက္တည္း အိမ္မွာ စိတ္ဓါတ္ေတြက်ေနတဲ့ သက္ၾကီးရြယ္အိုေတြ၊ က်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့ သူမ်ိဳးေတြ၊ တမိသားစုလံုး အလုပ္သြားေနၾကတုန္း အိမ္မွာ တေယာက္တည္း က်န္ေနခဲ့တဲ့ လူၾကီးေတြ၊ ဘဝမွာ လိုခ်င္တာေတြနဲ႕ ရလာတာေတြနဲ႕ တထပ္တည္းမက်လို႕ ဘဝကို စိတ္ညစ္ စိတ္ပ်က္ေနတဲ့၊ ေလလြင့္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးေတြ၊ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပလို႕ တကြဲတျပားစီ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူေတြ၊ အဆင္မေျပတဲ့ မိသားစုမွာ ၾကီးျပင္းလာၾကတဲ့၊ မိဘေတြကို မေက်နပ္ျဖစ္ၿပီး အရာရာကို ေပါက္ကြဲခ်င္ေနတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ကေလးေတြ…. အစရွိတဲ့သူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ၊ သူတို႕ ေျပာလိုတဲ့စကားေတြကို သူတို႕ အလိုရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို႕ဆီကို အလည္အပတ္သြားလို႕ ျဖစ္ေစ၊ တေနရာမွာ ခိ်န္းၿပီး တခုခုစားၾကရင္းနဲ႕ပဲ ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ့္အိမ္ကို အလည္အပတ္ေခၚလို႕ပဲျဖစ္ေစ သူတို႕ေျပာခ်င္သမွ်ကို စစ ဆံုးဆံုး စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ နားေထာင္ေပးပါတယ္တဲ့…။ ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရ ကိုယ့္ဘာသာတရားနဲ႕ ေဝးေနရတဲ့အခ်ိန္၊ အလွဴေရစက္ လက္နဲ႕မကြာ ဆိုတဲ့ စကားကို ေသေသခ်ာခ်ာ အေကာင္အထည္မေဖၚႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဒီလို နားအလွဴကို တတ္အားသ၍ သူ ျပဳပါတယ္တဲ့။

ကိုယ္ေလ... နားေထာင္ရင္း စိတ္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးလိုက္တာ မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ သူ႕ရဲ႕ စိတ္အေတြးနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေလးကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ ၾကည္ညိဳသြားတယ္။ ကုသိုလ္ရဖို႕အတြက္ အလွဴဒါနျပဳၾကတယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ေငြေၾကးေတြ အစုလိုက္ အပံုလိုက္ လွဴဒါန္းေနမွ မဟုတ္၊ ဒီလိုေလးလဲ လုပ္လို႕ရပါလား ဆိုတဲ့ အသိေလးကို မွတ္မွတ္သားသား ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္လဲ အေျခအေနေပးတိုင္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး နားအလွဴေပးမယ္လို႕ ေတြးထားပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကိုယ္က ဘန္ေကာက္မွာဆိုေတာ့ ဒီမွာလို မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း မ်ားမ်ားစားစား မရွိတဲ့အတြက္ စိတ္ထဲမွာေတြးထားသလို ေဆာင္ရြက္ခြင့္ မၾကံဳခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ့္ကို စကားေျပာမယ့္သူမွ မရွိတာကိုး...။ (အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ကခ်ည္း ေျပာ ေျပာေနလို႕ အမ်ိဳးသားက ကိုယ့္အတြက္ နားအလွဴ ေပးေနရတာပါ...)

ဒီလိုနဲ႕ ဘန္ေကာက္မွာ ၄ ႏွစ္နီးပါးေနခဲ့ၿပီး စလံုးကို ေရာက္လာတယ္ေပါ့။ တရြာမေျပာင္း သူေကာင္းမျဖစ္ ဆိုတာေတြ၊ ကိုယ့္ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း ဆိုတာေတြထက္ ကိုယ့္ အတၱေတြကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ေလာဘစိတ္ေတြနဲ႕ ေရာက္လာခဲ့တယ္ဆိုရင္လဲ မမွားပါဘူး။ ဒီေရာက္ၿပီး နဲနဲ အေျခတက်ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ကိုယ္ပထမဆံုး ၾကိဳးစားမိတာကေတာ့ နားလွဴဖို႕ပါ။ တကယ္လဲ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ၊ မေက်နပ္ခ်က္ေတြ၊ ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြ စတဲ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းအရာေတြကို အခ်ိန္ေပးၿပီး သူတို႕ေတြနဲ႕အတူတူ စီးေမ်ာ ခံစား နားေထာင္ရင္း၊ ကူညီလို႕ရတာကို ကူညီ၊ အၾကံေပးလို႕ ရတာကို အၾကံေပးရင္းနဲ႕ နားအလွဴ ေပးခဲ့ပါတယ္။

ဟိုးအရင္ အလုပ္မလုပ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြကဆို ေန႕စဥ္ အလုပ္သြားေနၾကတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ မိဘေတြ၊ ကိုယ့္မိဘေတြရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြ ဒီကို လာလည္ၾကတဲ့အခါ ေန႕လည္ေန႕ခင္း အိမ္သားေတြ မရွိတဲ့အခ်ိန္၊ မအားတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ သူတို႕ဆီကိုသြားၿပီး စကားသြားေျပာရင္း အေဖၚျပဳေပးခဲ့ပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့ သူတို႕ေျပာခ်င္တာေတြကို အခ်ိန္ေပးၿပီး နားေထာင္ရတာေပါ့ေလ…။ ကိုယ္ မသြားႏိုင္တဲ့ ေန႕မ်ိဳးေတြမွာေတာ့ သူတို႕ေတြ ပ်င္းမေနရေအာင္ ေနေကာင္းလား၊ စားၿပီးၿပီလား၊ ညက အိပ္ေပ်ာ္ရဲ႕လား.. ဘာညာနဲ႕ ဖုန္းဆက္ၿပီး စကားေျပာေပးတယ္။ အျပင္ေတြဘာေတြ သြားခ်င္ရင္လဲ လိုက္ပို႕ေပးျဖစ္တယ္။ လူၾကီးေတြဆိုေတာ့ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေတာ့ ရွိရတယ္…။

တခါတခါေတာ့လဲ ပ်င္းတာေပါ့ေလ…။ အိမ္မွာပဲ စာအုပ္ေလးဖတ္ရင္း ဇိမ္လုပ္ေနလို႕ ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို သူတို႕ကို ေပးရတာ မဟုတ္လား။ ဒါေပမယ့္လဲ ဒါဟာ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ကုသိုလ္တမ်ိဳးပဲလို႕ ေတြးၿပီး အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကိဳးစားၿပီး အခ်ိန္ေတြေပးခဲ့ပါတယ္။ သူတို႕ေတြကလဲ ကိုယ္မေရာက္ျဖစ္တာ ရက္နဲနဲၾကာရင္ ေမွ်ာ္တတ္လာၾကတယ္။ လူၾကီးေတြဆိုေတာ့ သူတို႕ဆီကို လာလည္တယ္၊ စကားလာေျပာတယ္၊ အခ်ိန္ေပးတယ္၊ သူတို႕ကို ဂရုစိုက္တယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ေနၾကတာေလ။ သူတို႕ရဲ႕ ေက်နပ္ေနတဲ့ အျပံဳးေတြကို ေတြ႕ရရင္ ရင္ထဲမွာ အမ်ိဳးအမည္ ေဖၚျပလို႕မရတဲ့ ၾကည္ႏူးမႈမ်ိဳး ပီတိမ်ိဳးကို ခံစားရပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အလုပ္တဖက္နဲ႕မို႕ အရင္ကေလာက္ေတာ့ ဝတၱရားေတြ မေက်ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္လဲ အတတ္ႏိုင္ဆံုးေတာ့ ၾကိဳးစားပါတယ္၊ မတတ္သာလို႕ ပ်က္ကြက္ခဲ့တာေတြလဲ ရွိေပါ့…။

ဒီေန႕မွာ ဘေလာ့ဂ္ေတြ လိုက္ဖတ္ရင္း၊ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္အတြက္ စာေတြ ဟိုတစ ဒီတစ ေရးရင္းနဲ႕ စဥ္းစားမိတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ့အခ်ိန္ကစလို႕ ကိုယ္ အိမ္မွာ စကားနည္းသြားတာေတာ့ အမွန္ပဲ၊ ပံုမွန္က ကိုယ္က ေသာၾကာသမီး မဟုတ္ေသာ္လည္း သိပ္စကားမ်ားတာ…။ အခုေတာ့ အရင္ကေလာက္ စကားေတြ ေဖါင္ေဖါင္ၾကဲေအာင္ မေျပာျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ သူ႕ကိုလဲ အရင္လို သိပ္ နားမပူျဖစ္ေတာ့ဘူး။ တေန႕တေန႕ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ စာဖတ္ရင္ဖတ္၊ မဟုတ္ရင္ ဘေလာ့ဂ္ေတြ လိုက္ဖတ္၊ မဟုတ္ရင္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ေလးေနၿပီး ပိုစ့္အသစ္မွာ ဘာအေၾကာင္း ေရးရရင္ ေကာင္းမလဲပဲ စဥ္းစားေနမိတာ။ ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ကိုယ့္အမ်ိဳးသား နားအလွဴရ သက္သာသြားတာပါပဲ။

ဒီလိုနဲ႕ ဆက္စပ္စဥ္းစားရင္း အေတြးတခု ရသြားတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ အခုအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္ေလးကို လာဖတ္တဲ့သူေတြဟာ ကိုယ့္ကို မ်က္ေစ့လာလွဴေနသူေတြပါလား ဆိုတဲ့ အေတြးပါ။ ဟုတ္တယ္ေလ… ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ စာလာဖတ္ေနၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးဟာ ကိုယ့္ကို သူတို႕ရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကိုေပးၿပီး မ်က္ေစ့လာလွဴေနၾကသူေတြ မဟုတ္လား…။

အဲဒီလို ေတြးမိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ဘေလာ့ဂ္ေလးကို လာလည္ၾက၊ စာလာဖတ္ရင္း မ်က္ေစ့အလွဴျပဳၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြကို ေက်းဇူးတင္စကား ဆိုခ်င္လို႕ ဒီပိုစ့္ေလးကို ေရးပါတယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့စြာနဲ႕ နားေတြ မ်က္ေစ့ေတြ အလွဴေပးႏိုင္ၾကပါေစ။


28 comments:

  1. စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းလုိက္တာ သက္ေ၀ရယ္..နားအလွဴအေၾကာင္း အခုမွပဲ ၾကားဖူးေတာ႔တယ္.. ဟုတ္တယ္ေနာ္..အဲဒီလုိ စိတ္ေလးနဲ႔ လုပ္ေနရင္ နွစ္ဦးနွစ္ဖက္ အက်ိဳးရွိတာေပါ႔္ေနာ္..ၾကည္နူးဖုိ႔ေကာင္းလုိက္တာ..။

    တခ်ိဳ႕ဘေလာ႔ဂ္ေတြက သူမ်ားေတြရဲ႕ မ်က္ေစ႔ကို အလွဴခံရင္း အလင္းေရာင္ေတြ ပိုဖြင္႔ေပးသလုိပါပဲ။ အခု သက္ေ၀လုိေပါ႔.. ဒါေလး ဖတ္လုိက္ရၿပီး ၾကည္နူးရတယ္..ေ၀မွ်ရတာေလး တဆင္႔ ျပန္အသံုးခ်ျဖစ္ရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား အက်ိဴးမ်ားလုိက္မလဲေလ..။

    ReplyDelete
  2. မ်က္စိ အလွဴ လာလုပ္ပါတယ္။ ကုသိုလ္လည္း ရ..၀မ္းလဲ ၀သြားပါတယ္။ း)

    Good listerner ျဖစ္ဖို႕..သိပ္ခက္ ဆိုပဲ။

    ReplyDelete
  3. မသက္ေဝ
    မ်က္စိလာလွဴရင္း ဗဟုသုတေတြ၊ စိတ္ၾကည္ႏူးမွဳ၊ သီခ်င္းေတြ၊ အျမဲ ျပန္ျပန္ယူသြားတယ္ေလ...။


    sdl

    ReplyDelete
  4. ဟယ္ မ်က္စိေတာ့ လာလႈလုိက္ၿပီ။ နားလဲ လာလႈခ်င္ေသးတယ္ သက္ေ၀ကို ...
    နားလႈဖို႕လိုတာ ေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕နဲ႕ ရင္းၿပီးကို သိတယ္။
    တခ်ိဳ႕ေတြ သူမ်ားေျပာစကား နားမေထာင္ပဲ သူခ်ည္းစြတ္ေျပာေနတာ နားေထာင္ေပးရတုိင္း ေအာ္ စိတ္မ၀င္စားပဲ နားေထာင္ေပးေနရတာ သူမသိရွာဖူး ၊ သူမသိရွာေလဘူး ဆိုၿပီး ခဏခဏ ႀကံဳဖူးလို႕ ဟိ။
    အဲဒါသက္တူရြယ္တူေတြကို ေျပာတာေနာ္ ။

    ReplyDelete
  5. ေပါက္ကရေတြကို လာဖတ္ေပးရင္း မ်က္ေစ႔အလွဴေပးတဲ႔အတြက္..ေက်းဇူးပဲ။
    mm

    ReplyDelete
  6. ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ပို႕စ္ေလးပဲ ညီမေလးေရ႕...

    ReplyDelete
  7. က်ေနာ္လည္းလွဴပါမယ္ဆုိတာကို လက္ခံပုဂၢိဳလ္က မရွိ...:P

    အလုပ္ေတြပိလ်က္က ဒီလိုစာေကာင္းေလးေတြ ေရးေပးတာ ေက်းဇူးပါခင္ဗ်ာ

    ReplyDelete
  8. အဲလုိ မေတြးမိဘူး... စာဖတ္တဲ့လူေတြက မ်က္စိအလွဴေပးသလို အမကလည္း အေတြးလွလွေလးေတြ အလွဴလုပ္ေနတာပဲေလ။

    ReplyDelete
  9. သိပ္ တန္ဖိုး ရွိတဲ႔ ပို႔စ္ေလးပါပဲမမ။
    မမ ရဲ႔ အေမရိကားက အန္ကယ္ႀကီးဆိုတာကို ေလးစားခင္မင္မိပါတယ္။
    ခ်ိဳသင္းလဲ ဖုန္းကို ကိုယ္က စၿပီး အလာပၸ သလာပၸ မဆက္တတ္တာ ခက္တယ္။ ခ်ိဳသင္းရဲ႔ အားနည္းခ်က္ပါပဲ။ ကိစၥရွိမွပဲ ဆက္ျဖစ္တာ။ လူႀကီးေတြကိုေတာ႔ အေၾကာင္းမရွိလဲ ဖုန္းေလး ဆက္ၿပီး အခုလို နားအလွဴေလး ေပးဖို႔ သတိခ်ပ္သြားမိတယ္။
    မမ ကို မ်က္စိအလွဴလာလုပ္ရတာ မမ ေပးတဲ႔ ကုသိုလ္ ကို သာဓုေခၚၿပီး ျပန္သြားပါတယ္။ တကယ္လုပ္မွာပါ။

    ReplyDelete
  10. တို႕အမ်ိူးသားက တုိ႕နဲ႕ရတာ သူကံေကာင္းတယ္တဲ႕ နားေအးလုိ႕တဲ႕ ။ တုိ႕ကစကားလည္းမေၿပာဘူး သိတ္လဲေတာင္းဆုိၿခငး္မရွိ.ေအးခ်မ္းတယ္။

    ReplyDelete
  11. ဖတ္သြားသည္။ အားလံုး

    ReplyDelete
  12. မ်က္စိလွဴခ်င္ရင္ေတာင္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္က ရွိအုံးမွ။ post ေကာင္းေကာင္းလဲ ရွိအုံးမွ။ ေက်းဇူးပါအမ။ အလွဴအထေျမာက္သြားတဲ့အတြက္ :o)

    ReplyDelete
  13. ေနေဒးသစ္July 2, 2009 at 3:02 AM

    မ်က္စိလွဴရတာ သိပ္ေတာ့ ျပႆနာ မရွိပါ ...
    နားအလွဴကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ရွည္မွ ရေလာက္မည္ ထင္သည္ ...

    ReplyDelete
  14. မသက္ေ၀ ဖတ္ရတာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းလုိက္တာ။ နားအလွဴေတာ့ မၾကာခဏေပးရတတ္တယ္။ စိတ္ညစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက အုိးႀကီးလုိ႔ သတ္မွတ္ထားသလားထင္ရေအာင္ အခ်ိန္မရွိ အခါမရွိ ေျပာခ်င္တာေျပာသမွ် နားေထာင္ေပးတယ္။ သူတုိ႔ထက္မကတဲ့ အပူေတြ ရွိေနေပမယ့္လည္း သူတုိ႔ကုိ နားေထာင္ၿပီး ကုိယ့္လုိလူေတြ အမ်ားႀကီးပဲလုိ႔ ေတြးၿပီး ခြန္အားယူပါတယ္။

    ReplyDelete
  15. အဲဒါေၾကာင့္ အမသက္ေဝေရးတဲ့ ပို႔စ္ေတြဆို ေမ်ွာ္ေမ်ွာ္ေနတာ
    ဖတ္လို႔ ေကာင္းလြန္းလို႔..
    နားအလွဴအေၾကာင္းဖတ္သြားမွ ဒီမွာလဲ တခါတေလ အဖြားၾကီးေတြကို ကိုယ္က သြားေမးရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ေတြ လာလာေျပာရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔စကားျဖတ္မရဘူး။ ကိုယ္လည္း အလိုက္အထိုက္ေျပာပီး နားလည္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စကားေျပာခ်င္တာ... အေဖာ္လိုေနရွာတာကိုး..။

    ေအာက္ဆံုးစာေၾကာင္းေလးဖတ္ပီးေတာ့ ျပံဳးလိုက္မိတယ္။

    ျမတ္ႏိုး

    ReplyDelete
  16. ဒီပို႔စ္ေလးက ပီတိၿဖစ္စရာပါ....ဒါေပမယ္႔ တကယ္လိုက္လုပ္ဖို႔ေတာ႔ နည္းနည္း ခက္ခဲမယ္ထင္တယ္...ဦးေလးၾကီးကိုေတာ႔ ေလးစားပါတယ္....

    mie nge

    ReplyDelete
  17. မ်က္ေစ့အလွဴလာေပးပါတယ္ေနာ္..
    အသိတစ္ခုတိုးသြားျပီ..
    (ကိုယ္တိုင္လဲ အာလူးမ်ား..
    သူမ်ားေျပာတာလဲ နားေထာင္ရတာသေဘာက်ပါတယ္..
    ခက္တာက..
    စိမ္းေနရင္ ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္တာပဲ)

    ReplyDelete
  18. မ်က္ေစ့ လာလႈပါတယ္ မသက္ေ၀။

    ReplyDelete
  19. နားလွဴတာ ေတာ္ရံုတန္ရံု စိတ္ရွည္မူမ်ိဳးနဲ႕မရဘူးေနာ္ ။ အန္ကယ္ႀကီးနဲ႕ အစ္မကို ေလးစားပါတယ္ ။ သန္႕လဲ နားလွဴႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားဦးမယ္ ။ အစ္မေတာ့ ကုသိုလ္ေတြအမ်ားႀကီးရသြားၿပီ ။

    ReplyDelete
  20. I need liver Donor...
    .......
    Because..I already drunk mys
    :(
    ur writing style is nice...I notic u r more patient and edit..thx :)

    ReplyDelete
  21. "မ်က္မျမင္ အလွဴခံပါတယ္ခင္ဗ်ာ..."

    ပို႔စ္ဖတ္ၿပီး ငယ္ငယ္တုန္းက လမ္းထဲမွာ အလွဴခံလာတတ္တဲ့ မ်က္မျမင္ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းလံုးလည္း မရွိရွာလို႔ ဒရြတ္တိုက္သြားရတဲ့ ဦးေလးႀကီးရဲ႕ ေအာ္သံေလး သတိရသြားလို႔...
    သူေအာ္သလိုေလး ေအာ္လာတာ...ေဟာ..ေဟာ..သက္ေ၀က ဉာဏ္အလင္းေတြ တေထာႀကီး လွဴလိုက္တယ္...

    ReplyDelete
  22. အသိတစ္ခု ရသြားပါတယ္
    မ်က္စိလည္း အလွဴခံံသြားပါတယ္

    ReplyDelete
  23. ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီးကိုမ်က္ေစ႔လာလႈသြားပါတယ္...ဗဟုသုတရလို႕လႈရက်ိဳးနပ္သြားတယ္...ေက်းဇူး...

    ReplyDelete
  24. မွန္တယ္ မမရယ္...နားအလႈေတာ့ ေနာင့္က သိပ္မလႈဖူးဘူး...မ်က္စိအလႈကေတာ့ တစ္ေန႕တစ္ေန႕...မ်က္စိထြက္က်မတတ္ကို လႈတာ မမရဲ႕..။ း)

    ReplyDelete
  25. ma ma thet wai,

    thanks a lot a ma.

    now i ok.after read ur posts, my heart peaceful.

    when i reading the mm blogs, my hb's ear also peaceful :)P

    ReplyDelete
  26. by the way ma ma khin oo may,

    always advertise ur hubby.

    very love to him?

    ReplyDelete
  27. မသက္ေ၀ေရ အျပန္အလွန္ေပါ့။ ဖတ္တဲ့ လူေတြက မ်က္စိအလွဴေပး သလုိ၊ ေရးတဲ့သူကလည္း အသိအလွဴ၊ သတိ အလွဴ၊ ဗဟုသုေတြ အလွဴ ေပးတာေပါ့။

    ReplyDelete
  28. မမသက္ေ၀ေရ

    မ်က္စိအလွဴေတြ လာေပးျပီး ဥာဏ္အလင္းေတြကုိ အလွဴလာခံသြားပါတယ္ ခင္ဗ်ာ

    အန္ကယ္ၾကီးကုိေရာ၊ အလင္းတန္းေလးေတြ ျပန္မွ်ေေ၀ေပးတဲ့ မမသက္ေ၀ကုိေရာ ေလးစားပါ၏

    ခင္မင္စြာျဖင့္
    သီဟသစ္

    ReplyDelete

အမွတ္တရ ေရးခဲ့ပါ...